ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1033/2521บริษัทหลุยส์ ตี เลียวโนเวนส์ จำกัดโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 167 ป.รัษฎากร บริษัทต่างประเทศมีสาขาในประเทศไทย สำนักงานใหญ่ในต่างประเทศเช่าที่ทำการ โจทก์จ่ายค่าแรงเป็นค่าธรรมเนียมเลขานุการจะจ้างคนงานเองหรือจ้างบริษัทอื่นก็เป็นการเปิดดำเนินกิจการค้าค่าเช่าสำนักงาน ค่าเครื่องเขียนค่าโทรศัพท์ ฯลฯ เป็นค่าใช้จ่ายปกติหักออกจากรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้เมื่อส่งกำไรออกนอกประเทศไม่ได้ ภาษีเงินได้ในรอบระยะเวลาบัญชี 1 เมษายน 2500 ถึง 31 มีนาคม 2501 โจทก์ยื่นรายการเมื่อ 22 กันยายน 2501ตามที่ได้รับอนุญาตให้ขยายเวลาเจ้าพนักงานประเมินมีคำสั่งเมื่อ 13 กันยายน 2511 ยังไม่ขาดอายุความตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา167โจทก์มีสำนักงานสาขาในประเทศไทย โจทก์หักรายจ่าย 3,300,859.40บาท กรรมการอุทธรณ์การประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้ 807,258.94 บาทโจทก์ฟ้องคดีต่อมา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่าสำนักงานใหญ่ของโจทก์มิได้ประกอบการค้า จึงไม่มีค่าใช้จ่ายนั้น ในเรื่องนี้ตามคำเบิกความของนายพิฑูรย์ พุกกะณะสุต ผู้จัดการฝ่ายบุคคลและธุรการของสาขากรุงเทพฯ ประกอบกับถ้อยคำของนายพิฑูรย์ที่ให้ไว้กับเจ้าพนักงานจำเลยที่ 1 ตามเอกสาร ล.30, ล.32 ฟังได้ว่าโจทก์เช่าสำนักงานบางส่วนของบริษัทเดนนี่ ม้อทด์ แอนด์ ดิ๊กสัน จำกัด ตั้งเป็นสำนักงานใหญ่ โดยมีคนงานของบริษัทเดนนี่ ม้อทต์ แอนด์ ดิ๊กสัน จำกัด มานั่งทำงานประจำให้โจทก์ 4 คน โจทก์จ่ายค่าแรงงานให้บริษัทเดนนี่ ม้อทต์ แอนด์ ดิ๊กสัน จำกัด โดยถือว่าเป็นค่าธรรมเนียมเลขานุการปีละ 5,000 ปอนด์ เห็นว่าสำนักงานใหญ่ของโจทก์มีคนทำงาน