ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2695/2545บริษัท ปัตตานีเจริญเทรดดิ้ง (1972) จำกัดโจทก์บริษัท ยะลาไพบูลย์กิจ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมกันชำระค่าขาดประโยชน์รถยนต์ที่เช่าซื้อ337,800 บาท กับค่าขาดราคารถยนต์ที่เช่าซื้อ 60,000 บาท รวมเป็น 397,800 บาทให้แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์อุทธรณ์ จำเลยมิได้อุทธรณ์ เท่ากับจำเลยยินยอมที่จะชำระค่าขาดประโยชน์และค่าเสื่อมราคารถยนต์ที่เช่าซื้อตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดประโยชน์รถยนต์ที่เช่าซื้อโดยกำหนดให้450,000 บาท ส่วนค่าเสื่อมราคารถยนต์ที่เช่าซื้อวินิจฉัยว่าศาลชั้นต้นกำหนดให้เหมาะสมแล้ว จำเลยฎีกา ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาจึงมีเพียงค่าขาดประโยชน์รถยนต์ที่เช่าซื้อซึ่งศาลอุทธรณ์กำหนดเพิ่มให้แก่โจทก์ 112,200 บาท จำเลยจะฎีกาโดยถือเอาจำนวนเงินที่จำเลยต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์บรรทุกสิบล้อ จากโจทก์จำนวน 6 คัน โดยจำเลยที่ 2 ทำสัญญาค้ำประกันยอมรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม ภายหลังทำสัญญาจำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อรถยนต์ทั้ง 6 คันแก่โจทก์เป็นเหตุให้สัญญาเช่าซื้อเลิกกันและโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ขอคิดค่าขาดประโยชน์จากการใช้รถในเวลาที่จำเลยที่ 1 ครอบครองรถยนต์ที่เช่าซื้อเรื่อยมาซึ่งโจทก์อาจนำออกให้บุคคลภายนอกเช่าจะได้ค่าเช่าไม่ต่ำกว่าเดือนละ 30,000 บาท ต่อคันรวมค่าขาดประโยชน์ในรถยนต์ที่เช่าซื้อทั้ง 6 คัน เป็นเงิน 1,710,000 บาท และค่าเสื่อมราคาของรถยนต์ที่เช่าซื้อทั้ง 6 คัน คันละ 50,000 บาท รวมเป็นเงิน 300