ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2499นายบุ ศรีวงษ์โจทก์นายมนูญ สารตราคม ที่ 1 นายบุญลือ โฉมเจริญ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 170, ม. 219 พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2498 ในกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมูลคดีในการไต่สวนมูลฟ้องว่าจำเลยที่ 2 มิได้กระทำผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 ถือว่าศาลทั้งสองวินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันซึ่งตามลักษณะอุทธรณ์ฎีกาลักษณะ 2 มาตรา 219 บัญญัติว่าห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในคดีซึ่งศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ดังนั้นคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 2 โจทก์จึงฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ ฟ้องทหารว่าสมคบกับพลเรือนกระทำผิดศาลไต่สวนแล้วได้ความว่าทหารกระทำผิดแต่ลำพังผู้เดียวดังนี้ศาลพลเรือนย่อมต้องจำหน่ายคดีที่ทหารถูกฟ้องนั้นเสียเพราะไม่อยู่ในอำนาจศาลพลเรือนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับราชการเป็นทหารอากาศประการโรงเรียนการบินดอนเมือง จำเลยที่ 2 เป็นพนักงานขับรถยนต์ของกรมชลประทาน เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2496 เวลากลางวันจำเลยทั้งสองสมคบกันโดยจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์ของกรมชลประทานไปครั้นถึงบ้านหนองม่วงจำเลยที่ 2 ใช้ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ขับรถยนต์แทนจำเลยที่ 1 ขับโดยความเร็วเกินขนาดปราศจากความระมัดระวังชน ด.ช.เกรียว ศรีวงษ์ บุตรโจทก์ตายเหตุเกิดที่ตำบลชอนสรเดช อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นไต่สวนฟ้องแล้วสั่งว่าโจทก์ฟ้องว่าเป็นการสมคบแต่ได้ความว่าไม่เป็นการสมคบในการกระทำผิดไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 2 ใช้จำเลยที่ 1 คดีสำหรับจำเลยที่ไม่มีมูลความผิดตามโจทก์ฟ้องให้ยกฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 1 ตามฟ้องว่าเป็นทหารอากาศประจำการตามข้อเท็จจริงไม่เป็นกรณีที่ศาลพลเรือนจะรับพิจารณาได้ จึงมีคำสั่งไม่รับฟังคดีนายมนูญจำเลยที่ 1 ให้จำเลยหน่ายคดี