ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 142/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวน นายยุหมัด ตั้งอั้นโจทก์นายสังเวียน ขาวประเสริฐจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ฆ่าคนเพื่อป้องกันทรัพย์ เป็นการกระทำผิดกว่าเหตุ มีความผิดตามมาตรา249,53คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่า เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2497 เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยบังอาจใช้มีดดาบฟันนายซุ่น ตั้งอั้น ตายโดยเจตนา ที่ตำบลบางมะพร้าว อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 และริบมีดของกลางนายยุหมัด ตั้งอั้น บิดานายซุ่น ตั้งอั้น เข้าเป็นโจทก์ร่วมด้วยจำเลยให้การว่า นายซุ่นเข้าไปในโรงและเข้าไปในห้องนอนของจำเลย แล้ววิ่งมาที่จำเลย จำเลยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย และจะทำร้ายจำเลย จำเลยจึงฟันเพื่อป้องกันทางพิจารณาได้ความตามคำพยานโจทก์ว่า ตามวันเวลาที่โจทก์หาจำเลยได้ใช้มีดดาบของกลางฟันนายซุ่น แล้วนายซุ่นล้มลงขาดใจตายที่ชายหาดห่างโรงเรือนของจำเลยประมาณ 8 วา นายซุ่นมีบาดแผลเป็นรอยถูกของมีคมฟันที่หลังผิวหนังขาด 2 แห่ง ที่ท้ายทอยหนังขาดเล็กน้อย 1 แห่ง ที่ต้นคอด้านซ้ายกระดูกก้านคอเกือบขาด 1 แห่งซึ่งเป็นแผลตายพยานโจทก์ที่รู้เห็นใกล้ชิดมีนายสิบตำรวจโทวันผู้เดียวเบิกความว่า พยานอยู่ที่ตลาดปากน้ำ ได้ยินเสียงร้องว่า ขโมย ๆ อยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้น คือตำบลบางพร้าว พยานลงเรือข้ามไป เห็นคนอยู่ที่หาดเป็นกลุ่ม แล้วมีคนหนึ่งวิ่งออกมาจากคนกลุ่มนั้น และมีคนไล่ตามไปคนหนึ่ง ไล่ห่างคนกลุ่มนั้นไปสัก 2 วา ก็เห็นคนที่ไล่เอาของดำ ๆ ยาว ๆ หวดลงไปที่คนหนี 1 ที คนที่หนีก็ล้มลง พอเรือพยานไปถึงฝั่ง พยานขึ้นไปดู เห็นจำเลยยืนถือดาบของกลางอยู่ตรงคนที่ล้มซึ่งขาดใจตายแล้ว จำเลยบอกว่านายซุ่นเป็นขโมยเข้าบ้านจำเลยจำเลยไล่ฟันออกมาจากบ้านและโจทก์นำสืบเหตุผลไปในทำน