ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2499นายโมอามัด ราซิดโจทก์นางเยื้อน อามินทร์จำเลย ป.พ.พ. โจทก์ขายเรือนให้จำเลย ชำระราคาเสร็จ และส่งมอบเรือนกันแล้ว แต่ไม่ได้จดทะเบียนเพราะโจทก์ลวงจำเลยทั้งที่จำเลยใคร่ที่จะให้โอน โจทก์เรียกเรือนคืนไม่ได้จำเลยบังคับให้จดทะเบียนโอนได้คดีนี้พิพาทกันด้วยเรื่องเรือนเลขที่ 135 ซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินโฉนดเลขที่ 1741 ตำบลรองเมือง อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนครของกองรักษาที่หลวงกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลังเดิมโจทก์ฟ้องจำเลยตามคดีแดงที่ 360/2496 ว่าเมื่อประมาณ พ.ศ. 2489 โจทก์ได้ให้จำเลยอาศัยอยู่ที่เรือนพิพาท โจทก์ประสงค์จะรื้อเรือนนั้นเพื่อปลูกสร้างใหม่ จึงบอกกล่าวให้จำเลยออกไปจำเลยขัดขืนไม่ยอมออก ขอให้ศาลขับไล่จำเลยต่อสู้ว่า เรือนหลังนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย โดยได้ซื้อจากโจทก์ และชำระราคาแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2485ศาลแพ่งชี้ขาดว่า จำเลยได้ซื้อเรือนพิพาทจากโจทก์และอยู่มา 7-8 ปีแล้วถึงจะไม่ได้ทำหนังสือต่อพนักงานเจ้าหน้าที่อันเป็นโมฆะกรรมแต่จำเลยก็มีสิทธิครอบครอง จำเลยหาได้อยู่โดยทางอาศัยโจทก์ไม่ กระนั้นศาลก็พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้ฟ้องขอกลับเข้าคืนยังฐานะเดิม จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์คดีถึงที่สุดบัดนี้โจทก์ฟ้องตั้งรูปใหม่ว่าเมื่อ พ.ศ. 2489 จำเลยได้ซื้อเรือนพิพาทจากโจทก์เป็นเงิน 500 บาท การซื้อขายไม่ได้ทำเป็นหนังสือต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ย่อมเป็นโมฆะ ต่างต้องกลับคืนสู่ฐานะเดิม เรือนพิพาทคงเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ซึ่งจำเลยจะต้องส่งมอบคืนให้โจทก์และรับเงิน 500 บาท ที่ชำระไว้ไปจากโจทก์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าการซื้อขายเป็นโมฆะ บังคับให้จำเลยมอบเรือนพิพาทให้โจทก์และรับเงิน 500 บาท คืนไป ให้จำเลยและบริวารออกจากเรือน อย่าเกี่ยว