ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2499นาวาโทเอี่ยม บุณยสิทธิ์โจทก์นายถุงเงิน สนามไชยจำเลย ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญากู้ยืมจากจำเลยจำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์จำเลยตกลงหักกลบลบหนี้กันแล้ว และจำเลยยังเป็นเจ้าหนี้โจทก์ถ้าเป็นเงินจำนวนหนึ่ง จึงฟ้องแย้งเรียกเงินที่เกินจากโจทก์ได้ เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมคดีนี้มีปัญหามาสู่ศาลฎีกาในข้อว่า จำเลยจะฟ้องแย้งได้หรือไม่โดยโจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องมีใจความสำคัญว่าเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2497 จำเลยได้ทำหนังสือสัญญากู้เงินโจทก์ไป 1,225 บาท และได้รับเงินไปครบถ้วนแล้ว ปรากฏตามสำเนาหนังสือสัญญากู้ท้ายคำฟ้อง จำเลยไม่เคยนำต้นเงินและดอกเบี้ยมาชำระเลย โจทก์ได้ทวงถามแล้วจำเลยก็ไม่ใช้ โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 1,312 บาท 53 สตางค์แก่โจทก์พร้อมทั้งดอกเบี้ยในต้นเงิน 1,225 บาท ในอัตราร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระหนี้เสร็จจำเลยให้การว่า หนี้สินระหว่างโจทก์กับจำเลยหามีเพียงแต่ทำสัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องเท่านั้น ยังมีหนี้รายอื่น ๆ อีก ซึ่งรวมอยู่และพัวพันกับหนี้ในสัญญานี้อีกหลายอย่าง ซึ่งจำเลยได้ตกลงกับโจทก์หักกลบลบหนี้กัน คือ โจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยตามสัญญากู้รวมทั้งดอกเบี้ยด้วย 1,312 บาท 53 สตางค์ เป็นเจ้าหนี้เช่านาใน พ.ศ.2487 จำนวนเนื้อนาที่จำเลยเช่า 78 ไร่ ๆ ละ 6 บาท80 สตางค์เป็นเงิน 530 บาท 40 สตางค์ เป็นหนี้ค่าข้าวปลูกที่จำเลยยืมโจทก์ไปเป็นเงิน 2,144 บาท รวมทั้งสิ้น เป็นเงิน 3,986 บาท 93 สตางค์และจำเลยได้เป็นเจ้าหนี้โจทก์ โดยโจทก์ซื้อข้าวเปลือกจากจำเลยไป พ.ศ. 2497 เอาไปจำหน่ายเป็นข้าวเปลือก 1,525 ถังใหญ่ ราคาถังละ 6 บาท 80 สตางค์ รวมเป็นเงิน 10,370 บาท