ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 771/2499พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายมนู เสตะปุระจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 25 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายเป็น กฎหมายพิเศษใช้กับผู้กระทำผิดทางอาญาถูกจำคุกหลายครั้งไม่เข็ดหลาบหาขัดกับกฎหมายอาญา มาตรา 25 ไม่ ศาลย่อมยกขึ้นใช้ปรับบทแก่จำเลยในกรณีเช่นนี้ได้ ทั้งไม่ขัดต่อ กฎหมายรัฐธรรมนูญแต่อย่างใดคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักปากกาหมึกซึม 1 ด้ามของนายสวัสดิ์ บนรถรางจำเลยเคยถูกลงโทษกักกันและต้องโทษลักษณะประทุษร้ายต่อทรัพย์เกิน 3 ครั้ง พ้นโทษครั้งสุดท้ายยังไม่ครบ 5 ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยรับสารภาพศาลอาญาและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 293, 74, 59 คงจำคุก 3 ปี พ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันอีก 3 ปี ตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายจำเลยฎีกาว่าลงโทษกักกันไม่ได้ขัดต่อกฎหมายรัฐธรรมนูญและกฎหมายอาญาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายเป็นกฎหมายพิเศษใช้สำหรับผู้ที่ถูกจำคุกเพราะการกระทำผิดทางอาญาหลายครั้งไม่เข็ดหลาบ หาเป็นการขัดกับกฎหมายอาญา มาตรา 25 ไม่และกฎหมายอาญาบัญญัติให้ใช้ได้ทั่วไปในสรรพคดี เว้นแต่พระราชกำหนดกฎหมายนั้น ๆ บัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ฉะนั้นศาลจึงยกพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายขึ้นมาใช้ปรับบทแก่จำเลยผู้กระทำผิดหลายครั้งไม่เข็ดหลาบได้ และไม่เป็นการขัดต่อกฎหมายรัฐธรรมนูญแต่ประการใดจึงพิพากษายืน(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้น