ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 772/2499นายร้อยตำรวจตรีชวน นิชโรจน์โจทก์นางเตียงฮุย แซ่โง้ว ที่ 1 นางตั้งโค้วสี หรือ โง้วสี แซ่ตั้ง ที่ 2 นางเลาสี แซ่ฮ้อ ที่ 3จำเลยผู้ร้องสอดจำเลยนายเฮียกเซ็ง แซ่ฮ้อจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. เช่าช่วงเคหะบางส่วนโดยผู้ให้เช่าเดิมยินยอมแม้ต่อมาสัญญาเช่าระหว่างผู้ให้เช่าเดิมกับผู้เช่าจะสิ้นอายุหรือผู้เช่ากับผู้ให้เช่าเดิมตกลงเลิกสัญญาเช่ากันแล้วจนผู้เช่าออกไปจากห้องเช่าแล้วก็ตามผู้เช่าช่วงก็อยู่ในฐานะเป็นผู้เช่า ไม่ใช่บริวารของผู้เช่า(เดิม)จึงได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ตึกเลขที่ 542 และ 544ถนนทรงวาด อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร โดยรับซื้อจากเจ้าของเดิมเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2496 ดังปรากฏตามสำเนาหนังสือสัญญาขายกรรมสิทธิ์ที่ดินท้ายฟ้อง ตึกรายนี้เดิมนายเฮียกเซ็ง แซ่ฮ้อ ได้เช่าจากเจ้าของเดิมอยู่มา ครั้งสุดท้ายทำหนังสือสัญญาเช่า ลงวันที่ 16 ตุลาคม 2494 ดังสำเนาท้ายฟ้อง มีกำหนดเวลา 1 ปี เมื่อครบกำหนดเช่าแล้วนายเฮียกเซ็ง แซ่ฮ้อได้บอกเลิกสัญญาเช่าและย้ายออกไปแล้ว ส่วนจำเลยทั้งสามซึ่งเป็นบริวารของนายเฮียกเซ็ง อยู่ชั้นบนของตึกหลังนี้ไม่ยอมออกไปจากห้องเช่าของโจทก์ จึงขอให้บังคับขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากตึกรายนี้จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ และต่อสู้คดีมีใจความต้องกันว่า จำเลยมิใช่บริวารของนายเฮียกเซ็ง จำเลยทั้งสามอยู่ในตึกหลังนี้ในฐานะผู้เช่า โดยผู้ให้เช่าเดิมคือหม่อมเจ้าขจรจบกิติคุณ และผู้แทนได้ให้ความยินยอมและรู้เห็น กับมอบให้นายเฮียกเซ็งเป็นผู้เก็บค่าเช่าส่ง จำเลยได้เช่าเป็นที่อยู่หลับนอนไม่ได้ทำการค้าขาย จึงได้รับความคุ้มครอ