ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2499พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายบุดดี ตะหวด ที่ 1 นายลี วรินทรา ที่ 2 นายใคร สุพาศรี ที่ 3 นายประเสริฐ จันทร์สว่าง ที่ 4 นายทา วรินทรา ที่ 5 นายทิพย์ แก้วบุดดี ที่ 6จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา กระบือของผู้เสียหายเข้ามากินข้าวของจำเลย จำเลยจับได้แล้วมีความโกรธ ได้ใช้มีดแทงกระบือตาย แล้วพาพรรคพวกมาชำแหละเนื้อกระบือเอาไปกิน โดยทราบดีว่าเป็นกระบือของผู้เสียหายดังนี้ จำเลยยังไม่มีความผิดฐานยักยอกเก็บของตกโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2496 เวลากลางวันกระบือของนายเนียร เภาแสน ได้พลัดหายไปจากทำเลเลี้ยง 1 ตัว ราคา 1,200 บาท ต่อมาวันที่ 29 เดือนเดียวกัน เวลาใดไม่ปรากฏนายบุดดี จำเลยที่ 1 นายลี จำเลยที่ 2 จับกระบือที่พลัดหายได้ แล้วบังอาจสมคบกันมีเจตนาทุจริตยักยอกเอากระบือไว้เป็นอาณาประโยชน์ของจำเลย ไม่กระทำตามกฎหมายที่บังคับไว้ และในวันเดียวกันเวลาไม่ปรากฏ จำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้บังอาจสมคบกันฆ่ากระบือดังกล่าวแล้วโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่เสียอากรตามกฎหมาย ในวันเดียวกันเวลากลางคืน จำเลยที่ 3 ถึงที่ 12 ได้บังอาจสมคบกันรับเอาเนื้อกระบือที่จำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้ยักยอกและฆ่าโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลกกดู่ อำเภอเมืองเลยจังหวัดเลยความผิดฐานยักยอก ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เอาคดีขึ้นว่ากล่าว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 318, 321 พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 2) 2490 มาตรา 3 พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) 2496 มาตรา 4 และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยทั้ง 12 คน ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีฟังได้แต่เพียงว่า กระบือของผู้เสียหายเข้ามากินข้าวในไร่ของนายลี