ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2499นายเพิ่ม วงษ์ทองเหลือ ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์นางสาวสมสมัย สิทธิเกษรโจทก์นายชอบ เอี่ยมเลี่ยมดี ที่ 1 นายผ่าน อุ้ยตา ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. การฟ้องคดีโดยได้รับมอบอำนาจให้ฟ้องนั้น ไม่ต้องคัดสำเนาใบมอบอำนาจให้จำเลยพร้อมกับฟ้องเมื่อโจทก์กล่าวในฟ้องแล้วว่า ต้นฉบับใบมอบอำนาจอยู่ในสำนวนอีกคดีหนึ่งในศาลนั้นเองแล้ว โจทก์ก็มีสิทธิที่จะไม่ต้องยื่นหรือส่งสำเนาเอกสารนั้นต่อศาลเดียวกันในคดีนี้อีกใบมอบอำนาจให้ฟ้องความนั้น เมื่อศาลไม่สงสัยว่าไม่ใช่ใบมอบอำนาจที่แท้จริงแล้ว ก็ไม่ต้องปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 47ผู้จัดการมรดกนั้นจะมีได้ก็แต่โดยพินัยกรรมหรือศาลแต่งตั้งเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า เดิมนางสาวทองใบ สิทธิเกษร พี่นางสาวสมสมัย สิทธิเกษรได้รับซื้อฝากที่ดินแปลงหนึ่ง เนื้อที่ประมาณ 138 ไร่จากนางมี พรหมสุวรรณเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2484 มีกำหนดไถ่ 5 ปี นางมีไม่ไถ่ตามกำหนด ที่จึงหลุดเป็นสิทธิแก่นางสาวทองใบสิทธิเกษรตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม 2489 ดังแจ้งอยู่ในหนังสือสัญญาขายฝากทำต่อกรมการอำเภอตะพานหิน ซึ่งได้แนบสำเนามาพร้อมฟ้องในระหว่างขายฝาก และเมื่อที่หลุดเป็นสิทธิแก่นางสาวทองใบแล้วนางมีคงเช่าที่แปลงนี้ทำจากนางสาวทองใบตลอดมา เมื่อที่หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่นางสาวทองใบแล้ว นางสาวทองใบได้ยื่นคำขอตราจองและนำเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดพิจิตรรังวัด แต่เจ้าพนักงานยังไม่ทันออกตราจอง นางสาวทองใบก็วายชนม์ลง นางสาวสมสมัย สิทธิเกษร ผู้น้องได้รับมรดก แต่นางสาวสมสมัยอยู่ในระหว่างศึกษาวิชาการอยู่ ณเมืองต่างประเทศ จึงยังไม่มีโอกาสมาติดต่อขอรับตราจองรายนี้ต่อมาปรากฏว่าหลังจากนางสาวทองใบวายชนม์แล้ว จำเลยที่ 1 ได้ไปแจ้งเท็จกับเจ้าพนั