ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1179/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปทุมธานีโจทก์นายประเสริฐ พักสมบัติ ที่ 1 นายทองดี เนิดน้อย ที่ 2จำเลยนางทองสุข เนิดน้อย ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา พ.ร.บ.การขายยา พ.ศ.2493 แม้ตามกฎกระทรวงซึ่งออกตาม พระราชบัญญัติการขายยาจะระบุไว้ว่าให้ยื่นคำขอใบอนุญาตขายยาประเภท ง. ต่อแผนกสาธารณสุขจังหวัดแล้วให้เป็นหน้าที่ของสาธารณสุขจังหวัดตรวจสอบเสนอความเห็นไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจออกใบอนุญาตก็ดี เมื่อบัดนี้ตำแหน่งสาธารณสุขจังหวัดไม่มีแล้ว โดยมีอนามัยจังหวัดมาแทนตามพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการกรมอนามัยในกระทรวงสาธารณสุข พ.ศ.2496 ก็ต้องถือว่าตำแหน่งอนามัยจังหวัดเป็นเจ้าพนักงานเกี่ยวแก่การออกใบอนุญาตขายยาตามกฎกระทรวงนี้ผู้ขอใบอนุญาตขายยา แจ้งความเท็จในเรื่องเกี่ยวกับคุณสมบัติของผู้ขออนุญาตต่ออนามัยจังหวัดเป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 118โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2497 เวลากลางวันจำเลยทั้ง 3 ได้บังอาจสมคบกันนำเอาความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นความเท็จมาแจ้งแก่ นายวิทยา สุวรรณรัตน์ ผู้ช่วยอนามัยจังหวัดปทุมธานี ผู้เป็นเจ้าพนักงานว่า นายทองดี กับ นางทองสุข จำเลยที่ 2-3 เคยทำงานอยู่ในร้านขายยาของนายประเสริฐ จำเลยที่ 1 และมีความรู้ความชำนาญในการขายยามาก่อนเป็นเวลาเกินกว่า 3 ปีโดยจำเลยเจตนาจะให้นายวิทยา สุวรรณรัตน์ พิจารณาเรื่องราวคำร้องขอรับใบอนุญาตขายยาประเภท ง. ซึ่งจำเลยที่ 2-3 ยื่นต่อนายวิทยาไว้ก่อนแล้วเสนอต่ออนามัยจังหวัดปทุมธานี เพื่อสั่งอนุญาตให้จำเลยที่ 2, 3 ได้รับใบอนุญาตประกอบการขายยาประเภท ง. และนายประเสริฐจำเลยที่ 1 เป็นผู้รับรองข้อความที่ จำเลยที่ 2, 3 นำมาแจ้งต่อนายวิทยา สุวรรณรัตน