ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1704/2499นายยิบฝ่า แซ่ซิ้ม ยี่ห้อเลี่ยงอั่วเส็งโจทก์นายเอี๋ยวกี่ หรือเย้ากี่ แซ่ฟู หรือแซ่ฮู้จำเลยยี่ห้อฟูเอี๋ยวกี่จำเลย ป.วิ.พ. ทนายจำเลยขอเลื่อนคดี โดยอ้างแต่เพียงว่า ได้แจ้งวันนัดสืบพยานให้จำเลยทราบแล้ว ภริยาจำเลยแจ้งว่า จำเลยไปกิจธุระที่ต่างจังหวัดเสีย มาศาลไม่ได้ในวันนั้น เมื่อทนายมิได้พบจำเลยเอง การที่แถลงว่า จำเลยไปกิจธุระต่างจังหวัดนั้น เป็นคำบอกเล่าที่ได้รับจากภริยาจำเลย และกิจธุระอะไรก็ไม่ปรากฏ จะถือเป็นเหตุจำเป็นที่จะต้องเลื่อนคดียังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อประตูหน้าต่างของโจทก์ไป 3 คราว เป็นเงิน 21,115 บาท แล้วไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินรายนี้กับดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยเคยซื้อเชื่อประตูหน้าต่างไปจากโจทก์หลายคราว แต่ชำระให้หมดแล้ว สิ่งของตามบัญชีท้ายฟ้อง จำเลยไม่ได้ซื้อไปจากโจทก์ศาลแพ่งพิจารณาแล้ว ฟังว่า จำเลยได้ซื้อประตูหน้าต่างไปจากโจทก์จริงดังฟ้อง พิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ 21,115 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2497 อันเป็นวันผิดนัด จนกว่าจะใช้เสร็จและให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าทนายความ 500 บาท แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 250 บาท แก่โจทก์ด้วยจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว ข้อที่จำเลยฎีกาว่าศาลชั้นต้นไม่ยอมให้เลื่อนสืบพยานจำเลยนั้น ปรากฏว่า เหตุที่ขอเลื่อนทนายจำเลยอ้างแต่เพียงว่า ได้แจ้งวันนัดสืบพยานให้จำเลยทราบแล้ว ภริยาจำเลยแจ้งว่า จำเลยไปกิจธุระที่จังหวัดพิษณุโลกเสียมาศาลไม่ได้ในวันนี้ ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายมิได้พบจำเลยเอง การที่ทนายแถลงว่า จำเลยไปกิจธุระที่ต่างจังหวัดนั้น เป็นคำบอกเล่าที่ได้