ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5657/2544นาง รัตนา รัตนปรีดากุลโจทก์นาง จ้อย พุดสมญาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 มิได้บังคับเด็ดขาดว่าศาลจำต้องวินิจฉัยประเด็นตามคำฟ้องทั้งหมดเพราะหากศาลเห็นว่าประเด็นใดแม้วินิจฉัยให้ก็ไม่ทำให้ผลแห่งคดีเปลี่ยนแปลงไปก็อาจใช้ดุลพินิจไม่วินิจฉัยได้ อันเป็นอำนาจทั่วไปของศาลโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2526 โจทก์กับจำเลยตกลงร่วมกันซื้อที่ดินที่หมู่บ้านมาบลูกจันทร์ อำเภอปลวกแดงจังหวัดระยอง แล้วร่วมกันครอบครองที่ดินดังกล่าวมาด้วยกัน ต่อมาปี 2531 กรมชลประทานเวนคืนที่ดินแปลงดังกล่าวเนื้อที่ 35 ไร่เพื่อสร้างอ่างเก็บน้ำหนองปลาไหล จึงเหลือที่ดินซึ่งโจทก์กับจำเลยร่วมกันครอบครองเนื้อที่ 46 ไร่เศษ จากนั้นในปี 2533 ทางราชการมีประกาศให้ที่ดินซึ่งโจทก์กับจำเลยร่วมกันครอบครองเป็นเขตปฏิรูปที่ดินตามพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. 2518 โจทก์กับจำเลยจึงตกลงแบ่งแยกการครอบครองที่ดินออกเป็น 2 ส่วน เท่า ๆ กัน โจทก์ได้ที่ดินทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและจำเลยได้ที่ดินทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เนื้อที่แปลงละ 23 ไร่69 ตารางวา ต่อมาวันที่ 17 สิงหาคม 2533 โจทก์นำเจ้าหน้าที่สำนักงานปฏิรูปที่ดินเข้ารังวัดปักเขตในที่ดินเฉพาะส่วนของโจทก์เพื่อให้ทางราชการออกหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดินหรือ ส.ป.ก. 4-01 ที่ดินของโจทก์คือที่ดินแปลงเลขที่ 3กลุ่มที่ 455 หรือแปลงเลขที่ 455/3 ต่อมาวันที่ 24 มิถุนายน 2536จำเลยยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าหน้าที่สำนักงานการปฏิรูปที่ดินจังหวัดระยองอ้างว่าโจทก์นำรังวัดที่ดินรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของจำเลยเนื้อที่ 15 ไร่โดยโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเนื้อที่เพียง 7 ไร่ และในเดือนเดียว