ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4025/2545
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4025/2545กรุงเทพมหานครโจทก์นาย วุฒิพงษ์ สุขสมานพาณิชย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 448โจทก์ฟ้องว่า การที่จำเลยไม่ยอมขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินและแผงค้าของโจทก์เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายเพราะไม่สามารถเข้าครอบครองและใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินของโจทก์ได้ ขอให้จำเลยชำระค่าเสียหายที่เกิดขึ้น เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 วรรคหนึ่ง ดังนั้นเมื่อครบกำหนดเวลาที่จำเลยจะต้องขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินและแผงค้าที่เช่าของโจทก์ในวันที่ 26 เมษายน 2532 และวันที่ 9 ตุลาคม 2533 แต่จำเลยเพิกเฉยอันถือได้ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์นับแต่วันดังกล่าว โจทก์จึงมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายในมูลละเมิดจากจำเลยตลอดมา อีกทั้งโจทก์ก็ทราบว่าจำเลยเป็นผู้กระทำละเมิด เมื่อโจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2540 จึงต้องถือว่าค่าเสียหายเกี่ยวกับที่ดินและแผงค้าที่เกิดก่อนวันที่ 24 เมษายน 2539 เกิน 1 ปี แล้วเป็นอันขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 2407 เลขที่ดิน 171 พร้อมตลาดสุขาภิบาลมีนบุรีและตึกแถวซึ่งปลูกสร้างอยู่บนที่ดินแปลงดังกล่าว เดิมจำเลยเป็นผู้เช่าที่ดินและแผงค้าในบริเวณตลาดสุขาภิบาลมีนบุรีของโจทก์ โดยเมื่อปี 2525และ 2527 จำเลยได้เช่าที่ดินโจทก์บริเวณหลังตลาดสด เนื้อที่ 60 ตารางเมตร และ35 ตารางเมตร ตามลำดับ เพื่อวางสิ่งของและสินค้าของจำเลยรวมเนื้อที่ 95 ตารางเมตรอัตราค่าเช่า 550 บาท ต่อเดือน ครั้นปี 2530 จำเลยได้เช่าแผงค้าในบริเวณตลาดดังกล่าวจากโจทก์ จำนวน 10 แผง เพื่อวางสินค้าของจำเลยอัตราค่าเช่าเดือนละ 300 บาทต่อมาปี 2532 โจทก์ได้เปลี่ยนแปลงค่าเช่าแผงค้าเป็นรายวัน วันละ 3 บาท ต่อแผงจำเลยไม่ยอมชำระ