การตีความมาตรา 326 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ว่าผู้ชำระหนี้มีสิทธิเรียกร้องใบเสร็จจากผู้รับชำระหนี้ แต่การไม่มีใบเสร็จไม่ตัดสิทธิในการพิสูจน์การช
มาตรา 326 เพียงแต่ให้สิทธิผู้ชำระหนี้เรียกร้องให้ผู้รับชำระหนี้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่ระบุไว้ให้แก่ตนได้เท่านั้น มิได้หมายความว่าหากไม่มีหลักฐานดังกล่าวแล้วผู้ชำระหนี้จะพิสูจน์ถึงการชำระหนี้ไม่ได้
การไม่มีใบเสร็จรับเงินหรือหลักฐานตามมาตรา 326 ไม่ได้ตัดสิทธิผู้ชำระหนี้ที่จะพิสูจน์การชำระหนี้ด้วยพยานหลักฐานอื่น
คดีนี้เป็นฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย โดยมีคู่ความคือโจทก์และจำเลยตามที่ระบุ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8/2505นายซินปอ แซ่เบ้ ที่ 1 นายเกียฮวด แซ่เบ้ ที่ 2โจทก์นายอิมคิม แซ่ฉั่ว ที่ 1 นางสุวพีร์ ธรรมวัฒนะ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. คำว่า 'บุคคลผู้ชำระหนี้ชอบที่จะได้รับใบเสร็จเป็นสำคัญจากผู้รับชำระหนี้' ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา326 นั้นเพียงแต่บัญญัติให้สิทธิผู้ชำระหนี้ ในอันที่จะเรียกร้องให้ผู้รับชำระหนี้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่ระบุไว้ให้แก่ตนได้เท่านั้นมิได้หมายความเลยไปว่า หากไม่มีหลักฐานเช่นที่บัญญัติไว้นั้นแล้วผู้ชำระหนี้จะพิสูจน์ถึงการชำระหนี้ไม่ได้เสียเลย(ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ