ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอายุความได้สิทธิที่จะนำมาใช้แก่ภารจำยอมโดยอนุโลม และความหมายของที่ดินสูงที่ดินต่ำตามมาตรา 1339, 1340
อายุความได้สิทธิที่จะนำมาใช้แก่ภารจำยอมโดยอนุโลมตามมาตรา 1401 ได้แก่อายุความตามมาตรา 1382 ซึ่งกำหนดอายุความไว้ 10 ปี โดยไม่แยกว่าที่ดินมือเปล่าหรือมีโฉนด ส่วนอายุความตามมาตรา 1375 หาใช่อายุความได้สิทธิไม่ และคำว่า 'ที่ดินสูง ที่ดินต่ำ' ตามมาตรา 1339, 1340 หมายถึงที่ดินสูงต่ำตามธรรมชาติ เจ้าของที่ดิน
ไม่ปรากฏคำวินิจฉัยชัดเจนในเนื้อหา
คดีนี้เป็นฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย โดยไม่มีรายละเอียดข้อเท็จจริงเพิ่มเติม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1568/2505นางสาวศิรินาถ แซ่ต่าง ที่ 1 นางนงเยาว์ ชุปวา ที่ 2โจทก์นายบรรยงค์ ศรีสัมพันธ์ ที่ 3โจทก์นางแก้ว สมทรัพย์ ที่ 1 นางดา ศรีสัมพันธ์ ที่ 2จำเลยนางคงประศาสน์โสภณ ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. อายุความได้สิทธิที่จะนำมาใช้แก่ภารจำยอมโดยอนุโลมดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1401 นั้น ได้แก่อายุความตาม มาตรา 1382 มาตรานี้กำหนดอายุความไว้ 10 ปี โดยไม่แยกว่าจะเป็นที่ดินมือเปล่าหรือที่ดินมีโฉนด ส่วนอายุความตาม มาตรา 1375 นั้น หาใช่อายุความได้สิทธิไม่คำว่า ที่ดินสูง ที่ดินต่ำตาม มาตรา 1339,1340 นั้นหมายถึงที่ดินสูงต่ำตามธรรมชาติ เจ้าของที่ดินต่ำหาจำต้องรับน้ำจากที่ดินที่ถมขึ้นให้สูงไม่(พจน์ ปุษปาคม-บริรักษ์จรรยาวัตร-จิตติ ติงศภัทิย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ