การรับฝากอาวุธปืนที่ใช้เฉพาะในการสงครามซึ่งเจ้าของไม่นำไปมอบตามกฎหมายใหม่ ถือเป็นการมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และปืนดังกล่าวเป็นของที่พึงริบ
เมื่อมีกฎหมายใหม่กำหนดให้อาวุธปืนบางชนิดเป็นอาวุธที่ใช้เฉพาะในการสงคราม เจ้าของต้องนำไปมอบต่อนายทะเบียนภายใน 90 วัน มิฉะนั้นปืนนั้นเป็นของมีไว้เป็นความผิดอันพึงริบตาม ป.อ. มาตรา 32 และผู้รับฝากปืนดังกล่าวย่อมมีความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต
พิพากษายืน ให้ลงโทษปรับจำเลยและริบของกลางตามคำพิพากษาศาลล่าง
ปืนของกลางเป็นของนายนาวินซึ่งได้รับอนุญาตให้มีไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ต่อมามี พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2501 และกฎกระทรวงกำหนดให้ปืนชนิดนี้เป็นปืนที่ใช้เฉพาะในการสงคราม เจ้าของมิได้นำไปมอบต่อนายทะเบียนตามมาตรา 10 จำเลยรับฝากปืนนี้ไว้จากเจ้าของ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1770/2505อัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายวอน ชำนาญฤทธิ์จำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 72, ม. 55, ม. 78 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2501 ม. 5, ม. 8 ป.อ. ม. 32 ป.วิ.อ. ม. 218 กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2501) ปืนของกลางเป็นของผู้อื่นซึ่งได้รับอนุญาตให้มีไว้ตั้งแต่ พ.ศ.2500เมื่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ฉบับที่3 พ.ศ.2501 ออกใช้และรัฐมนตรีได้ออกกฎกระทรวงกำหนดให้ปืนชนิดนี้เป็นที่ใช้เฉพาะแต่ในการสงครามแล้วเจ้าของก็มิได้นำไปมอบให้กับนายทะเบียนท้องที่ตามมาตรา10 ปืนนี้จึงเป็นของมีไว้เป็นความผิดอันพึงริบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32. จำเลยรับฝากปืนนี้ไว้จากเจ้าของก็ต้องมีความผิดฐานมีอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้ลงโทษปรับจำเลยตามศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาว่าปืนของกลางไม่ใช่ปืนเล็กยาวแบบ 83 ซึ่งใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยผิดจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวน เป็นการโต้เถียงคำวินิจฉัยและดุลพินิจของศาลอุทธรณ์จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนเล็กยาวแบบ 83 ขนาด 7.62 ซึ่งเป็นอาวุธปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงครามตามกฎกระทรวงไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และมีกระสุนปืน 13 นัดไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตด้วย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72, 55, 78 ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2501 มาตรา 5, 8 กฎกระทรวงฉบับที่ 7 พ.ศ. 2501 ข้อ 3 ข. และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การว่า ปืนเป็นของนายนาวินซึ่งมีใบอนุญาตเอามาทิ้งไว้บ้านจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่าปืนและกระสุนปืนของกลาง