ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2540บริษัท สยามกลการ จำกัดโจทก์นาง ศรีสมร อุดมเดชผู้ร้องนาย สำเภา ไสยเกื้อ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 156, ม. 510ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 156 วรรคสอง ความสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมอันจะทำให้นิติกรรมเป็นโมฆะ จะต้องเป็นความสำคัญผิดในลักษณะของนิติกรรมในตัวบุคคลซึ่งเป็นคู่กรณีแห่งนิติกรรม และในทรัพย์สินซึ่งเป็นวัตถุแห่งนิติกรรม การที่ผู้ร้องอ้างว่าไม่เข้าใจถึงสาระสำคัญของการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยติดจำนองจึงมิใช่ความสำคัญผิดตามบทกฎหมายดังกล่าว เพราะการขายทอดตลาดทรัพย์สินโดยติดจำนองหรือไม่ เป็นรายละเอียดในการขายทอดตลาดซึ่งผู้ร้องทราบอยู่แล้ว ตามประกาศขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดี นิติกรรมการซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดของผู้ร้อง จึงไม่เป็นโมฆะคดีสืบเนื่องมาจากผู้ร้องเป็นผู้ซื้อที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างจากการขายทอดตลาดของศาลจังหวัดปัตตานี ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าผู้ร้องไม่เข้าใจถึงสาระสำคัญของการซื้อทรัพย์โดยติดจำนองว่าเมื่อซื้อทรัพย์แล้วต้องไปไถ่ถอนจำนองอีก โดยผู้ร้องเข้าใจว่าเมื่อผู้ร้องซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดแล้วก็จะได้ทรัพย์ไปโดยไม่ต้องรับผิดชอบใด ๆ อีก อันเป็นการสำคัญผิดของผู้ร้อง ขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดดังกล่าวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของผู้ร้องว่า ผู้ร้องมีสิทธิขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินหรือไม่ เห็นว่า การที่ศาลจะสั่งให้เพิกถอนการขายทอดตลาดทรัพย์สินตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสองจะต้องเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบ