ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3190/2540นาย ประสิทธิ์ ม่วงเลี่ยมโจทก์การสื่อสารแห่งประเทศไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งเลิกจ้างของจำเลย ซึ่งศาลแรงงานกลางจะพิพากษาตามคำขอได้ก็ต่อเมื่อได้ความว่าคำสั่งเลิกจ้างเป็นคำสั่งที่มิชอบอันถือได้ว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแรงงานกลางพิพากษาเพิกถอนคำสั่งเลิกจ้างฉบับเดียวกันนั้น โดยอาศัยเหตุจำเลยผิดสัญญา แต่ศาลแรงงานกลางจะพิพากษาเพิกถอนได้ก็ต่อเมื่อได้ความว่าคำสั่งเลิกจ้างของจำเลยเป็นคำสั่งที่มิชอบอันเป็นการวินิจฉัยประเด็นแห่งคดีโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันกับคดีก่อน ซึ่งมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วว่าคำสั่งเลิกจ้างของจำเลยเป็นคำสั่งที่ชอบจึงเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2524 จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างครั้งสุดท้ายมีตำแหน่งนายไปรษณีย์โทรเลขระดับ 3 ทำหน้าที่ควบคุมวงจรถ่ายทอดโทรเลขอัตโนมัติประจำศูนย์โทรคมนาคมนครสวรรค์ สำนักงานการสื่อสารโทรคมนาคมเขตกลางจังหวัดนครสวรรค์ ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 10,550 บาท กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกวันสิ้นเดือน โจทก์เคยฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 10172/2536 ในข้อหาเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์และศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีประเด็นเฉพาะเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ส่วนเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับของจำเลยไม่เกี่ยวกับข้อหาเลิกจ้างไม่เป็นธรรม โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขอให้ศา