ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3222 - 3225/2540
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3222 - 3225/2540นาย อมร ชูแก้ว กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย ป.พ.พ. ม. 113 เดิม พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 23การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลยเป็นรัฐวิสาหกิจซึ่งดำเนินกิจการที่กระทบกระเทือนต่อผลประโยชน์ของประชาชน รัฐจึงต้องควบคุมอย่างใกล้ชิด เมื่อมีข้อขัดแย้งเกิดขึ้น คู่กรณีจะต้องนำเข้าสู่กระบวนการตามขั้นตอนที่รัฐกำหนดขึ้นตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 23 การที่โจทก์ซึ่งเป็นพนักงานของจำเลยและจำเลยตกลงกันให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาดข้อขัดแย้งเกี่ยวกับการเงินระหว่างโจทก์และจำเลยโดยมีเจตนาหลีกเลี่ยงไม่ยอมอยู่ในบังคับบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว อันเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 113 เดิมเป็นเหตุให้คำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการไม่มีผลบังคับตามไปด้วยคดีทั้งสี่สำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 4โจทก์ทั้งสี่สำนวนฟ้องว่า โจทก์ทั้งสี่เป็นลูกจ้างของจำเลยได้รับค่าจ้างเป็นรายวันรายชั่วโมง เหมาเดือน และตามผลงานต่อมาได้รับการปรับเปลี่ยนฐานะเป็นพนักงานเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2526 เดือนตุลาคม 2529 โจทก์ที่ 4 เกษียณอายุ ในการปรับเปลี่ยนฐานะเป็นพนักงานได้เกิดข้อพิพาทแรงงานระหว่างจำเลยกับพนักงานรวมทั้งโจทก์ทั้งสี่เกี่ยวกับค่าจ้างซึ่งทั้งสองฝ่ายได้ตกลงกันแต่งตั้งคณะอนุญาโตตุลาการเป็นผู้ชี้ขาดข้อพิพาท ต่อมาคณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2527 ให้ถือว่าวันเสาร์เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ การปรับค่าจ้างรายวันและค่าจ้างรายปี รายชั่วโมงของลูกจ้างประจำ ซึ่งเปลี่ยนฐานะมาเป็นพนักง