ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3795/2540บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เกียรตินาคิน จำกัดโจทก์นายสมปอง พร้อมเจริญ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 694, ม. 1754ผู้ค้ำประกันซึ่งรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม มิใช่เป็นลูกหนี้ร่วมในสัญญาของลูกหนี้เพียงแต่ไม่อาจยกข้อต่อสู้ของผู้ค้ำประกันขึ้นต่อสู้เจ้าหนี้เท่านั้น แต่ผู้ค้ำประกันย่อมยกข้อต่อสู้ของลูกหนี้ขึ้นต่อสู้เจ้าหนี้ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 694เมื่อสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้ต่อกองมรดกของลูกหนี้ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1754 วรรคสาม แล้วผู้ค้ำประกันย่อมยกอายุความขึ้นต่อสู้เจ้าหนี้ได้ เจ้าหนี้มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากลูกหนี้อันเนื่องมาจากการเลิกสัญญา แต่เมื่อลูกหนี้ถึงแก่ความตาย เจ้าหนี้จะต้องฟ้องร้องทายาทของลูกหนี้ภายใน 1 ปี นับแต่ได้รู้ถึงความตายของลูกหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1754 วรรคสามโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2533 นายสมนึก เสวีวัลลภ ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์จากโจทก์ในราคา 349,600 บาท โดยมีจำเลยทั้งสองเป็นผู้ค้ำประกันยอมรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมหลังทำสัญญานายสมนึกผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อแก่โจทก์ตั้งแต่งวดที่ 3ซึ่งต้องชำระในวันที่ 15 มกราคม 2534 ต่อมาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2535 จำเลยที่ 2นำรถยนต์ที่เช่าซื้อคืนโจทก์โดยแจ้งว่านายสมนึกถึงแก่ความตายแล้ว สัญญาเช่าซื้อเป็นอันเลิกกันโจทก์นำรถยนต์ออกประมูลขายได้เงินเพียง 160,000 บาท ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 228,932 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ฟ้องคดีนี้เกิน 1 ปี นับแต่รู้ว่าลูกหนี้ถึงแก่ความตายฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้