ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4228/2540นางสาว ทัศนา หอมสุคนธ์โจทก์นาย สมควร นิวัตร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.วิ.พ. ม. 177โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร จำเลยให้การในตอนแรกว่า ที่ดินหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3 ก.)ตามฟ้องของโจทก์เป็นที่ดินต่างแปลงกับที่ดินที่จำเลยครอบครองและทำประโยชน์แต่จำเลยกลับให้การในตอนหลังว่า ถึงแม้ที่ดินตามฟ้องจะเป็นของโจทก์ แต่โจทก์ไม่ได้ฟ้องคดีภายใน 1 ปี นับแต่จำเลยแย่งการครอบครอง คดีของโจทก์ขาดอายุความซึ่งเท่ากับว่าเป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยหรือของโจทก์และเป็นคำให้การที่ขัดแย้งกับคำให้การในตอนแรกของจำเลยเองไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง คดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทว่า โจทก์ฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายในกำหนดเวลา 1 ปีนับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองหรือไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) เลขที่ 1708 ตำบลหัวสำโรง อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ 16 ไร่2 งาน 27 ตารางวา โดยซื้อมาจากเจ้าของเดิมเมื่อปี พ.ศ. 2532 และโจทก์ครอบครองทำสวนมะม่วงตลอดมา เมื่อ 3 เดือนก่อนฟ้องจำเลยกับบริวารบุกรุกเข้าไปปลูกต้นยูคาลิปตัสในที่ดินของโจทก์บางส่วน โจทก์ห้ามปรามแต่จำเลยและบริวารไม่ออกจากที่ดินทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์ห้ามเกี่ยวข้องอีกต่อไป ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 2,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะออกจากที่ดินของโจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อเดือนเมษายน 2520 นายสมศักดิ์ เกลาเกลี้ยง กับจำเลยร่วมกันซื้อที่ดินจากนายพิน นิวัตร์ เนื้อที่ 14 ไร่ เป็นที่ดิ