ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2498พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายเสา เสนพิทักษ์ ที่ 1 นายเติม หนูปลอด ที่ 2 นายนุกูล ต้องกิ้ม ที่ 3จำเลย ป.อ. จำเลยทั้งสามไปด้วยกัน จำเลยที่ 1 แทง ภ. บาดเจ็บสาหัสแล้วหนีไปทางจำเลยที่ 2,3 จำเลยที่ 2,3 สกัด ภ. ไว้โดยจำเลยที่ 3 ชักมีดออกมา ภ.ปัดมีดตกจำเลยที่2,3ชกต่อยภ. จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานสมคบกันทำร้ายร่างกาย ภ. บาดเจ็บสาหัสเดิมอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2496 เวลากลางคืน นายเสาจำเลยที่ 1 นายเติมจำเลยที่ 2 นายนุกูลจำเลยที่ 3 สมคบกันใช้มีดแทงนายภิญโญ เรืองรัตน์ บาดเจ็บสาหัส เหตุเกิดที่ตำบลปากพนัง อำเภอปากพนัง กับจำเลยที่ 3 เคยต้องโทษมาแล้วขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า นายภิญโญแทงจำเลยด้วยมีดก่อนทั้งยังจะแทงซ้ำอีก จำเลยจึงใช้มีดแทงนายภิญโญ 1 ที เพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุจำเลยที่ 2 ที่ 3 ปฏิเสธข้อหาโจทก์ ต่อสู้ว่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับจำเลยที่ 1 อย่างไร ส่วนข้อเคยต้องโทษจำเลยที่ 3 รับนายเสาจำเลยที่ 1 กลับฟ้องนายภิญโญกับพวกอีก 3 คน หาว่ากลุ้มรุมทำร้ายนายเสา ซึ่งผู้ต้องหาทั้งหมดปฏิเสธข้อหา ศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า คืนเกิดเหตุวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2496 ขณะที่นายภิญโญยืนอยู่หน้าห้องขายตั๋วของโรงหนัง จำเลยที่ 1 ได้ใช้มีดแทงนายภิญโญถูกชายโครงข้างซ้ายแล้ววิ่งหนี นายภิญโญร้องว่านายเสาแทงแล้ววิ่งตามไป 7-8 วาก็ถูกจำเลยที่ 2 ที่ 3 สกัด จำเลยที่ 3ได้ชักมีดออกจากเอวจะแทงนายภิญโญ ๆ ปัดมีดตก แล้วจำเลยที่ 2 ที่ 3 รุมชกนายภิญโญล้ม นายภิญโญได้ร้องระบุชื่อจำเลยทั้งสามขึ้นทันทีว่าเป็นคนทำร้าย จำเลยที่ 2 ที่ 3 จึงวิ่งหนีตามจำเลยที่ 1 ไป นายภิญโญลุกขึ้นไ