ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 134/2498นางไฉไล พูนประสิทธิ์โจทก์นางยิ่งจิง แซ่เฮ้งจำเลยนายเซี้ยว แซ่เตีย นายฉ่องหวี แซ่จิว นายต๋งกิ๋ม แซ่ตั้ง นางสมร รอยระทมผู้ร้องนายเท่งจิว แซ่อึ๊ง นายอาเฮง แซ่อึ๊ง นายเท่งกุ่ย แซ่อึ๊ง นายไท่ไล้ แซ่เลี่ยวผู้ร้อง ป.วิ.พ. พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ศาลพิพากษาตามยอม ให้จำเลยออกจากที่ดินที่เช่า โดยครบกำหนดตามสัญญาแล้ว ย่อมบังคับให้ผู้ที่เช่าห้องจากจำเลยบนที่พิพาทออกจากที่ดินได้ด้วย เพราะไม่มีนิติสัมพันธ์อันใดกับโจทก์ การที่ผู้เช่าห้องอยู่บนที่ดินของโจทก์โดยโจทก์ไม่ว่ากล่าวนั้นไม่ทำให้เกิดสิทธิที่จะอยู่ต่อไปในเมื่อโจทก์ไม่ต้องการให้อยู่จึงอ้าง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ไม่ได้คดีนี้ เนื่องจากการที่โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ โดยครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว ในที่สุดจำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความยอมออกจากที่พิพาท รวมทั้งบริวารและรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างไปภายใน 1 เดือน ศาลแพ่งพิพากษาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นนายฮก แซ่ติ่ง กับพวกรวม 20 คน ผู้อยู่ในห้องแถวซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์ไม่ยอมออกไปจากที่ โจทก์อ้างว่าเป็นบริวารของจำเลยขอให้ศาลบังคับ นายฮก แซ่ติ่ง กับพวกรวม 20 คน ร้องว่าผู้ร้องไม่ใช่บริวารของจำเลย ขอต่อสู้ว่าผู้ร้องได้เช่าห้องเลขที่ต่าง ๆ กันจากจำเลยเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยมาเป็นเวลาหลายปี ที่ดินที่ปลูกโรงเรือนจะเป็นของโจทก์หรือไม่ ผู้ร้องไม่รับรอง หากที่ดินดังกล่าวจะเป็นของโจทก์ โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะนำคำบังคับมาใช้บังคับกับผู้ร้องได้เพราะผู้ร้องไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ กับโจทก์ ผู้ร้องได้อยู่ในห้องพิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าจึงไม่ใช่บริวารข