ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 180/2498

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 180/2498นางสังวาลย์ วงพาดกลาง ที่ 1 นางทองคำ ดีวาจา ที่ 2โจทก์นายดี ปากพลีนอก ที่ 1 นายพลัด รอบคอบ ที่ 2 นายสังวาลย์ ที่ 3 นายดวง ที่ 4จำเลยนายน้อย ที่ 5จำเลย ป.วิ.อ. ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ให้ใช้ราคาทรัพย์ 2,360 บาทศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่าทรัพย์เป็นของจำเลย จำเลยฎีกาทางอาญาไม่ได้ และศาลต้องฟังข้อเท็จจริงว่าทรัพย์เป็นของจำเลยจำเลยไม่ต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณ 20 ปีมานี้โจทก์ที่ 1 ได้ขายที่ดินโฉนดที่ 875 เนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 30 วา อยู่บ้านดงแขวนตำบลโคกกรวด อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ให้แก่โจทก์ ที่ 2 โดยมิได้จัดการโอนกันให้ถูกต้องตามกฎหมายแต่โจทก์ที่ 2 ได้ครอบครองเป็นเจ้าของที่รายนี้ตลอดมา เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2496 เวลากลางวันจำเลยทั้ง 5 คนสมคบกันลักตัดฟันต้นยางซึ่งอยู่ในที่ของโจทก์ไป 2 ต้น ราคาประมาณ 2,000 บาท รวมทั้งกิ่งซึ่งใช้เป็นประโยชน์ในการทำฟืนราคา 360 บาท เหตุเกิดที่ตำบลโคกกรวด อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายกจึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288, 293(11) 324และ 63 กับให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 2,360 บาทแก่โจทก์ด้วยศาลจังหวัดนครนายกไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับรับฟ้องของโจทก์ไว้เฉพาะนายดี ปากพลีนอก จำเลยที่ 1 คนเดียวในข้อหาฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288จำเลยที่ 1 ให้การว่า ได้ตัดฟันต้นยางตามฟ้องจริง เพราะอยู่ในที่ดินของจำเลยซึ่งได้รับซื้อไว้จากการขายทอดตลาดของศาลในคดีแพ่งเลขแดงที่ 96/2482 ของศาลจังหวัดนครนายก และศาลให้อำเภอปากพลีทำสัญญาซื้อขายให้เป็นหลักฐานแล้ว จำเลยได้ครอบครองทำประโยชน์ตลอดมาจนบัดนี้ เป็นเวลาประมาณ 13-14 ปีแล้วและการตัด