ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617/2498นายกเสียร สุพรรณานนท์โจทก์นายเลี่ยงกี่ แซ่ฉั่วจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เช่าห้องที่อยู่ในทำเลการค้าเพื่อการค้า และได้ทำการค้าถึงแม้จำเลยจะอยู่อาศัยในห้องนี้มาช้านานก็ไม่เป็นเคหะอันจะได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่และเรียกสถานที่เช่าคืนจำเลยให้การว่าได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยทำสัญญาเช่า (ห้องพิพาท) เพื่อการค้า จำเลยได้ทำการค้ามีการขายยารักษาโรคและทำการรักษาโรคในห้องพิพาท และก็ได้ทำมาตั้งแต่บิดาของจำเลยซึ่งเป็นเวลานานถึง 20 กว่าปีมาแล้ว ห้องพิพาทอยู่ในทำเลการค้าศาลฎีกาเห็นว่าแม้จำเลยกับครอบครัวได้อาศัยอยู่ในห้องนี้ด้วยห้องพิพาทก็มิใช่เป็นเคหะตามความหมายแห่ง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จำเลยย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองจึงพิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-นนทปัญญา-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ