ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3668/2540นาย สอน การสมพรตโจทก์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 448 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2485 ม. 82, ม. 84, ม. 103คำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ให้ปลดโจทก์ออกจากราชการเป็นคำสั่งตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2495 มาตรา 103 ประกอบพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2485 มาตรา 60(2) และ 62 เป็นคำสั่งทางปกครองมิใช่นิติกรรมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ต้องใช้กำหนดเวลาทางปกครองปรับแก่คดี เมื่อตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนดังกล่าวไม่มีกำหนดเวลาในการที่จะนำคดีมาฟ้องศาลขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว จึงต้องอาศัยเทียบบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง คือ ลักษณะละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 4 วรรคสอง ประกอบมาตรา 448 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2490 โจทก์รับราชการตำแหน่งนายอำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ กระทรวงมหาดไทยมีคำสั่งที่ 837/2490 ลงวันที่ 25 ธันวาคม2490 ให้โจทก์ออกจากราชการเพื่อรอฟังผลการสอบสวนกรณีโจทก์ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยฐานประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง โจทก์รอฟังผลการสอบสวน แต่กรรมการไม่เคยสอบสวนโจทก์เลย จนกระทั่งกระทรวงมหาดไทยมีคำสั่งที่ 1042/2496 ลงวันที่ 20 ตุลาคม 2496 ให้ปลดโจทก์ออกจากราชการ อ้างว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่ราชการและประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ซึ่งการสอบสวนนั้นจะต้องทำให้แล้วเสร็จอย่างช้าไม่เกิน 30 วันนับตั้งแต่เรื่องกล่าวหา หากมีความจำเป็นให้ขยายเวลาได้ครั้งละไม่เกิน 15 วัน แต่ไม่เกิน2 ครั้ง ถ้าขยายเวลาแล้วยังสอบสวนไม่แล้วเสร็จ การสอบสวนจะใช้ได้เมื่อได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัด แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกิน 9 เดือน นับแต่วันตั้งเรื่องกล่าวหา ต