ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2498อัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายชุม นวลพรหมจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 11, ม. 28 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ปืนเป็นศาตราวุธร้ายแรงสามารถทำให้ถึงตายหรือบาดเจ็บสาหัสได้ง่าย กฎหมายจึงห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครองเว้นแต่จะได้รับอนุญาตและกำหนดให้ปืนทุกกระบอกต้องมีเครื่องหมายประจำปืน เมื่อจำเลยมีปืนไว้ไม่ได้รับอนุญาตและไม่มีเครื่องหมายประจำอาวุธปืนก็มีความผิด ศาลมีอำนาจริบได้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา28 อันเป็นแม่บทสำหรับการริบทรัพย์ซึ่งใช้ได้ทั่วไปในสรรพคดีตาม มาตรา11 เพราะพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ.2490 ก็มิได้มีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น และการที่ พระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ.2490 มิได้บัญญัติเรื่องริบไว้ผิดกับ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ.2477นั้นก็ไม่กระทบกระเทือนถึงหลักใหญ่ในข้อกฎหมายอันเกี่ยวแก่การริบทรัพย์ตาม กฎหมายลักษณะอาญา ประการใดเลย(ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 13/2498)คดีเรื่องนี้ได้ความตามโจทก์ฟ้องและจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยมีปืนแก๊ปยาว 1 กระบอกซึ่งยิงได้ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนและไม่มีเครื่องหมายของเจ้าพนักงานประทับศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนพ.ศ. 2490มาตรา 7-72 ให้ปรับ 240 บาท ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 120 บาท ส่วนปืนของกลางนั้นเห็นว่าตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. 2490 ไม่มีบัญญัติให้ริบผิดกับพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. 2477 มาตรา 60 ซึ่งยกเลิกไปแล้วและปืนไม่ใช่ของที่ผิดกฎหมายในตัวเองจะริบตามกฎหมายอาญามาตรา 27, 28 ไม่ได้จึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืนตามกฎหมายอาญา มาตรา 28 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าริบปืนของกล