ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 917/2498พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายผาด พรหมบุตรจำเลย ป.วิ.อ. คดีมีข้อหาว่า จำเลยหมิ่นประมาทหลวงอรรถปรีชาชนูปการอธิบดีกรมอัยการ ข้อเท็จจริงที่ว่า อธิบดีกรมอัยการ คือหลวงอรรถปรีชาชนูปการ ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ศาลรู้เองเป็นข้อที่โจทก์ต้องนำสืบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นบรรณาธิการ ผู้พิมพ์และผู้โฆษณาหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยรายวัน เมื่อระหว่างวันที่ 11 ถึง 13 มกราคม 2497 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้บังอาจประพันธ์และนำลงพิมพ์โฆษณาในหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย ฉบับลงวันที่ 12 มกราคม 2497 และนำออกจำหน่ายเผยแพร่โฆษณาแก่ประชาชนทั่วไป ซึ่งบทความภายใต้หัวเรื่องว่า "เฉลียววอนทนายแก้ฎีกา อ้างจะเป็นอัยการร่วมมือตำรวจ" และมีข้อความว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษากรณีสวรรคตยืนตามศาลอาญาเฉพาะนายเฉลียว ปทุมรส จำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องปล่อยตัวจำเลยพ้นข้อหาไป อธิบดีกรมอัยการได้ทำหนังสือรับรองว่า กรณีนายเฉลียวปทุมรส จำเลยสมควรนำคดีขึ้นสู่ศาลสูงพิจารณา โจทก์จึงได้ยื่นฎีกาต่อศาล นายเฉลียว ปทุมรสจำเลยได้มอบให้ทนายความจัดทำคำแก้ฎีกายื่นต่อศาล และมีข้อความต่อไปโดยย่อเรื่องเป็นตอน ๆ ดังที่โจทก์บรรยายรายละเอียดมาในฟ้อง และดังข้อความที่ปรากฏในหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยซึ่งโจทก์เสนอมาท้ายฟ้อง ทั้งนี้โดยจำเลยเจตนาหมิ่นประมาทใส่ความหลวงอรรถปรีชาชนูปการ อธิบดีกรมอัยการ และหมิ่นประมาทหลวงอรรถปรีชาชนูปการ ผู้เป็นเจ้าพนักงานมีตำแหน่งหน้าที่เป็นอธิบดีกรมอัยการ และเป็นพนักงานอัยการผู้เป็นโจทก์ในคดีสวรรคตซึ่งนายเฉลียวปทุมรส กับพวกเป็นจำเลย และได้ยื่นฎีกาเฉพาะนายเฉลียว ปทุมรส จำเลย โดยได้รับรองฎีกานั้น อันเป็นการกระทำตามหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย ข้อความที่จำเลยประพันธ์และนำลงพิมพ์โฆษณาดังกล่าว โดยจำ