ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1111/2498พนักงานอัยการจังหวัดกาฬสินธุ์โจทก์นายหนู อิ่มวิลาสจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ทำผิดในเวลาเป็นโรคจิต ซึ่งผู้กระทำไม่รู้สึกตัวในเวลาที่ทำได้รับการยกเว้นอาญาตาม มาตรา46โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2496 เวลากลางวันจำเลยบังอาจใช้มีดโต้ฟันนายจันทร์ ศักดิ์เดช ถูกท้ายทอยและศีรษะกับตามบริเวณร่างกายส่วนอื่นอีกหลายแห่ง เป็นบาดเจ็บสาหัสโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่มีเหตุขัดขวางเสีย โดยนายจันทร์ ศักดิ์เดช หลบเสีย จำเลยจึงฟันไม่ถนัด ไม่ถูกคอขาดตาย เหตุเกิดที่ตำบลไผ่อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 60, 256 และริบมีดของกลางจำเลยให้การว่า จำเลยทำร้ายนายจันทร์ในเวลาจำเลยวิกลจริตสติวิปลาส ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว ฟังว่านายจันทร์กับจำเลยต่างทำร้ายกันไม่ใช่จำเลยทำร้ายฝ่ายเดียว และไม่ใช่เจตนาจะฆ่าให้ตาย จำเลยทำร้ายในเวลาเป็นโรคจิตจำพวกจิตเภท แต่ยังมีสติพอจะรู้ผิดชอบในเวลากระทำ บาดเจ็บของนายจันทร์เป็นบาดเจ็บสาหัส จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 กำหนดโทษจำคุกจำเลย 4 ปี 6 เดือน ลดหย่อนโทษลงตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 47 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปี 3 เดือน และลดโทษให้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 อีกกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 1 เดือน 15 วัน จำเลยต้องขังมาพอกับโทษแล้ว ให้ปล่อยตัวไป และริบมีดของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นในเวลาที่เกิดสัญญาวิปลาสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 46 จำเลยไม่ควรได้รับโทษ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ มีดของกลางคืนเจ้าของโจทก์ฎีกาศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว คดีได้ความจากคำพยานโจทก์ว่า บิดานายจันทร์และมารดาจำเลยเป็นสา