ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2498วัดสันทรีย์ โดยนายพินิจ อุทัยพงษ์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์จากพระอธิการสง่า ปัญญาวโร เจ้าอาวาสวัดสันทรีย์โจทก์นายธงชัย ศรีทะนุจำเลย ป.พ.พ. การเพิกถอนพินัยกรรมโดยบอกเลิกด้วยวาจา ไม่มีผลตามกฎหมายผู้ตายทำพินัยกรรมยกทรัพย์ที่พิพาทให้โจทก์ โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลยออกจากทรัพย์ที่พิพาท จำเลยต่อสู้ว่า พินัยกรรมไม่สมบูรณ์และผู้ตายบอกเลิกพินัยกรรมแล้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา มีปัญหาเกี่ยวกับการบอกเลิกพินัยกรรมซึ่งศาลฎีกาพิพากษาดังนี้"ข้อที่จำเลยนำสืบว่า นายสอนได้บอกล้างพินัยกรรมแล้วก็ขัดด้วยหลักฐานพยานของจำเลยเอง กล่าวคือ จำเลยนำสืบว่านายสอนบอกล้างการยกเรือนถวายวัด เพราะมีเงินของบุตรปนอยู่แต่เมื่อนายสอนตายแล้ว นางแก้วกลับไปร้องอำเภอว่า เรือนรายพิพาทเป็นมรดกของนายสอน ไม่ได้กล่าวอ้างว่า มีเงินของบุตรคนใดปนอยู่ดังจำเลยนำสืบมา อย่างไรก็ดี ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1695 ที่ศาลชั้นต้นยกมาอ้างบัญญัติไว้ว่า การเพิกถอนพินัยกรรมทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ต้องทำลายพินัยกรรมหรือขีดฆ่าเสียด้วยความตั้งใจการบอกเลิกด้วยปากดังจำเลยนำสืบมาไม่มีผลในกฎหมาย"พิพากษายืน(นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ