ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4834/2540นาง จงกลณี รัตนสีนุรางกูลโจทก์นาง ผ่องพรรณ ราวิชัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 183 วรรคสองในการชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ว่าสามีจำเลยขายรถยนต์คันพิพาทให้แก่โจทก์ และได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวจากโจทก์แล้วผิดสัญญาหรือไม่ และโจทก์เสียหายเพียงใด เมื่อได้กำหนดประเด็นไว้ดังกล่าวแล้วศาลจึงต้องพิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีไปตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้ในกระบวนพิจารณาชั้นชี้สองสถาน และต้องไม่พิจารณาชี้ขาดตัดสินนอกฟ้องนอกประเด็นเมื่อศาลชั้นต้นฟังว่าไม่น่าเชื่อว่าจะมีการซื้อขายและเช่าซื้อรถคันพิพาทและชำระราคากันจริงแล้ว ผลก็เท่ากับว่าไม่เชื่อพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมา ต้องพิพากษายกฟ้องทั้งจำเลยก็มิได้ต่อสู้เลยว่าการซื้อขายและเช่าซื้อเป็นนิติกรรมอำพรางการกู้เงิน ศาลจะหยิบยกขึ้นพิจารณาว่าเป็นนิติกรรมอำพรางไม่ได้ เพราะเป็นการวินิจฉัยคดีนอกประเด็นที่กำหนดไว้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมาย นายสมศักดิ์ ราวิชัย ผู้ตายและเป็นผู้จัดการมรดกของนายสมศักดิ์ผู้ตายตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1482/2537ของศาลชั้นต้น เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2535 นายสมศักดิ์ผู้ตายได้นำรถยนต์กระบะยี่ห้อโตโยต้า หมายเลขทะเบียน ป - 6931 เชียงราย มาขายให้โจทก์ในราคา 200,000บาท โจทก์ชำระราคาให้ครบถ้วนแล้ว ต่อมาในวันเดียวกันนั้นเอง นายสมศักดิ์ผู้ตายก็ได้ขอเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปจากโจทก์ในราคา 180,000 บาท ชำระวันทำสัญญา130,000 บาท ส่วนที่เหลืออีก 50,000 บาท กำหนดชำระวันที่ 19 ธันวาคม 2535 หากผิดนัดงวดหนึ่งหรือผิดสัญญาอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดีถือว่าสัญญาเป็นอันเลิกกันโดยไม่ต้องบอกกล่าว เมื่อถึงกำหนดนายสมศักดิ์ผู้ตายไม่ชำระค่าเช่าซื้อให้โจท