ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3780/2542นาย วรพจน์ ลิ้มชาวฟ้าโจทก์บริษัท แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์) จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46จำเลยมีคำสั่งลดตำแหน่งของโจทก์จากหัวหน้าพนักงานขายระดับ 6 เป็นพนักงานขาย ระดับ 5 แต่จำเลยยังให้โจทก์ทำงานกับจำเลยต่อไปและโจทก์ก็ได้รับเงินเดือนเท่าเดิม การกระทำของจำเลยมิใช่เป็นการกระทำใดที่จำเลยผู้เป็นนายจ้างไม่ให้โจทก์ผู้เป็นลูกจ้างทำงานต่อไปโดยจำเลยไม่จ่ายค่าจ้างให้อันถือเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 วรรคสอง จำเลยเสนอให้โจทก์ลาออกจากงานโดยจำเลยจะจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์เท่ากับเงินเดือนของโจทก์จำนวน 3 เดือน ให้โจทก์พิจารณาว่าจะลาออกหรือไม่เท่านั้น ข้อเสนอดังกล่าวมิใช่เป็นการบอกเลิกจ้างโจทก์โจทก์ฟ้องว่า เดิมโจทก์ทำงานกับบริษัทฟูจิซีร็อกซ์ จำกัด ต่อมาเมื่อเดือนพฤษภาคม 2538 จำเลยชักชวนโจทก์มาทำงานกับจำเลยในตำแหน่งหัวหน้าพนักงานขายระดับ 6 ซึ่งสูงกว่าที่ทำงานเดิม โจทก์จึงลาออกจากบริษัทฟูจิซีร็อกซ์ จำกัด และทำงานกับจำเลยเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2538 โดยทดลองงาน 3 เดือน เมื่อครบกำหนดทดลองงานแล้ว จำเลยรับโจทก์เข้าทำงานเป็นพนักงานประจำในตำแหน่งหัวหน้าพนักงานขายโจทก์ทำงานกับจำเลยด้วยดีตลอดมาและผลการทำงานอยู่ในเกณฑ์ดีค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 27,080 บาท ต่อมาจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์และไล่โจทก์ออกจากงานด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์ไม่สามารถทนทำงานต่อไปได้ เป็นการผิดสัญญาจ้างทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเก้าสิบวันเป็นเงิน 81,240 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 2 เดือน เป็นเงิน54,160 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ