ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5180/2542

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

• ป.พ.พ. ม. 150
• ม. 171

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5180/2542นาย โดน้อล เอฟ มิลโร้สโจทก์บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชนจำเลย ป.พ.พ. ม. 150, ม. 171 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ม. 11 8สัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนซึ่งจะเข้าข้อยกเว้นที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541มาตรา 118 วรรคสาม จะต้องเป็นสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดสัญญาเอาไว้แน่นอน ไม่มีการเปลี่ยนแปลง และจะต้องเลิกจ้างตามกำหนดระยะเวลานั้นด้วย กฎหมายเรื่องค่าชดเชยเป็นกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงดูเจตนาของคู่สัญญาประกอบการตีความเจตนาไม่ได้ สัญญาจ้างแรงงานฉบับพิพาท กำหนดให้โจทก์และจำเลยบอกเลิกสัญญาจ้างเมื่อใดก็ได้โดยบอกกล่าวให้อีกฝ่ายทราบล่วงหน้า 2 เดือน สัญญาจ้างดังกล่าวจึงไม่มีลักษณะเป็นสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน ทั้งจำเลยเลิกจ้างโจทก์ก่อนครบกำหนดสัญญา จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 118โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2540 จำเลยได้จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างทำหน้าที่ควบคุมการวางระบบเดินรถไฟฟ้า ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ162,000 บาท กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกสิ้นเดือนต่อมาวันที่ 28 กรกฎาคม 2541 จำเลยแจ้งเลิกจ้างโจทก์ให้มีผลเป็นการเลิกจ้างในวันที่ 31 ตุลาคม 2541 โจทก์มิได้กระทำผิดและทำงานกับจำเลยมาเกินกว่า 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยไม่น้อยกว่าค่าจ้างอัตราสุดท้าย 90 วัน เป็นเงิน 486,000 บาท และเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมขอเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 972,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน486,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอั