การเผาถ่านเป็นการทำป่าไม้ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 14 หรือไม่
การเผาถ่านไม่ใช่การทำป่าไม้ตามความในพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 14
การเผาถ่านไม่ใช่การทำป่าไม้ตามความในพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 14
โจทก์เป็นผู้มีเงินได้จากการเผาถ่าน และได้หักค่าใช้จ่ายตามพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 14
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 551/2504นายเซ่ง ตั้งปองโจทก์นายเนื่อง บูรพัฒน์ สรรพากรจังหวัดตรัง ที่ 1 นายพันตำรวจเอกบุญณรงค์ วัฑฒนายน ผู้ว่าราชการจังหวัดตรัง ที่ 2จำเลย ป.รัษฎากร พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 การเผาถ่าน ไม่ใช่การทำป่าไม้ตามความในพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมินตามประมวลรัษฎากรพ.ศ.2496 มาตรา 3 ข้อ 14(คร้าม สิวายะวิโรจน์-ประกอบ หุตะสิงห์-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ