การตีความมาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯลฯ ว่าหมายถึงการที่ศาลพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูลด้วย
มาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯลฯ หมายถึงการที่ศาลพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูลด้วย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย โดยศาลฎีกาวินิจฉัยว่ามาตรา 22 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯลฯ หมายถึงการที่ศาลพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูลด้วย
ไม่มีข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำพิพากษา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1556/2504นายจง ตันประเสริฐโจทก์นางยู่กิม หรือยุกิม แซ่ลิ้ม ที่ 1 นายเป้งง้วน แซ่ซึง ที่ 2จำเลยนายเจียม จิรวณิชย์ ที่ 3 นายเปียเฮียง แซ่เตีย ที่ 4จำเลยนายธวัช มนัสสาคร ที่ 5 นายฮกเซง แซ่เล็ก ที่ 6จำเลยนายไถ่ลิ้ม แซ่ตั้ง ที่ 7จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22 แห่ง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯลฯ หมายถึงการที่ศาลพิพากษายกฟ้อง เพราะคดีไม่มีมูลด้วย(ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์-อรรถไพศาลศรุดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ