ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 และ 425
การละเมิดตามมาตรา 420 มีความหมายรวมทั้งการกระทำและละเว้นการกระทำอันบุคคลนั้นๆจะต้องกระทำด้วย และคำว่า 'กระทำ' ตามมาตรา 425 ซึ่งให้นายจ้างร่วมรับผิดกับลูกจ้าง ก็หมายถึงการกระทำหรือละเว้นการกระทำตามนัยที่กล่าว ในเมื่อการกระทำหรือละเว้นนั้น เป็นไปในทางการที่จ้าง นายจ้างก็ต้องรับผิด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย โดยศาลฎีกาได้วินิจฉัยว่าการละเมิดตามมาตรา 420 และคำว่า 'กระทำ' ตามมาตรา 425 ครอบคลุมถึงการละเว้นการกระทำด้วย และนายจ้างต้องรับผิดหากการกระทำหรือละเว้นนั้นเป็นไปในทางการที่จ้าง
ไม่มีข้อเท็จจริงที่ชัดเจนจากข้อความที่มีอยู่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1559 - 1560/2504นายวิริยะ อุทยานะกะโจทก์นายสี ปานพรหม ที่ 1 การรถไฟแห่งประเทศไทย โดยจำเลยพลเอกหลวงเสรีเริงฤทธิ์ ผู้ว่าการ ที่ 2จำเลยนายพงษ์ธร พรหมทัตตเวทีโจทก์นายสี ปานพรหม ที่ 1 การรถไฟแห่งประเทศไทย โดยจำเลยพลเอกหลวงเสรีเริงฤทธิ์ ผู้ว่าการ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. การละเมิดตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 มีความหมายรวมทั้งการกระทำและละเว้นการกระทำอันบุคคลนั้นๆจะต้องกระทำด้วย และคำว่า "กระทำ" ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 425 ซึ่งให้นายจ้างร่วมรับผิดกับลูกจ้าง ก็หมายถึงการกระทำหรือละเว้นการกระทำตามนัยที่กล่าว ในเมื่อการกระทำหรือละเว้นนั้น เป็นไปในทางการที่จ้าง นายจ้างก็ต้องรับผิด(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-บริรักษ์จรรยาวัตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ