การขาดนัดพิจารณาของจำเลยและการขอพิจารณาคดีใหม่เนื่องจากทนายจำเลยหลงลืมวันนัด
การที่ทนายจำเลยพลั้งเผลอหลงลืมวันนัด ไม่ถือเป็นเหตุสมควรที่จะขอให้พิจารณาคดีใหม่ตามมาตรา 209
ศาลฎีกาตัดสินว่าการที่ทนายจำเลยหลงลืมวันนัดไม่ใช่เหตุสมควรที่จะขอให้พิจารณาคดีใหม่ อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏผลคำพิพากษาที่ชัดเจนในข้อความที่ให้มา
ทนายจำเลยทราบวันนัดพิจารณาพยานโจทก์แล้ว แต่ทนายจำเลยและจำเลยไม่มาศาลในวันนัด ซึ่งเป็นวันสืบพยาน จำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ โดยอ้างว่าทนายจำเลยพลั้งเผลอหลงลืมวันนัด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2507นายนัท โกมลวณิชโจทก์นายบุญชู สีวะราจำเลย ป.วิ.พ. ทนายจำเลยทราบวันนัดพิจารณาพยานโจทก์แล้ว ทนายจำเลยและจำเลยไม่มาศาลในวันนัด. อันเป็นวันสืบพยานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 1(10) ถือว่าจำเลยขาดนัดพิจารณาตาม มาตรา 197(2) และ202 ในกรณีขาดนัด จำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ อ้างว่าทนายจำเลยพลั้งเผลอหลงลืมวันนัดถือว่าไม่ใช่เหตุสมควรที่จะขอให้พิจารณาคดีใหม่ตามมาตรา 209(เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ-ห้วน ประชาบาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ