ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6940/2542บริษัท เอกประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัท นาวี แอสโซซิเอท จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84 พ.ร.บ.การรับขนของทางทะเล พ.ศ.2534 ม. 49พระราชบัญญัติการรับขนของทางทะเล พ.ศ. 2534 มาตรา 49 วรรคหนึ่ง คงบัญญัติให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ขนส่งได้ส่งมอบของซึ่งมีสภาพ จำนวน น้ำหนักและรายละเอียดอื่น ๆ ตรงตามที่ระบุไว้ในใบตราส่งให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งเป็นเพียงการสันนิษฐานในเบื้องต้นเท่านั้น ดังนี้แม้ผู้รับตราส่งได้รับมอบสินค้าพิพาทไปเก็บรักษาไว้ที่โกดังของตนแล้ว ต่อมาจึงได้มอบหมายให้บริษัท อ. เป็นผู้ทำการสำรวจสภาพของสินค้าที่พิพาทโดยไม่ปรากฏว่าได้มีการส่งคำบอกกล่าวเป็นหนังสือให้ผู้ขนส่งทราบถึงความเสียหายภายในเวลาหนึ่งวันทำการก็ตาม ผู้รับตราส่งก็สามารถนำพยานหลักฐานมาพิสูจน์หักล้างให้เห็นแตกต่างไปจากข้อสันนิษฐานดังกล่าวได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2540 โจทก์รับประกันภัยสินค้าแป้งมันสำปะหลังของบริษัทย่งฮะหลี อิมปอร์ต เอ็กปอร์ต (1974) จำกัด 2 รายการ คือ แป้งมันสำปะหลังตราลูกพลัมคู่ กระสอบละ 50 กิโลกรัม และแป้งมันสำปะหลังตราสามเอ กระสอบละ 20 กิโลกรัม รวมจำนวน 8,500 กระสอบ หนัก 350.850 ตัน ในวงเงิน 217,250 ริงกิตมาเลเซีย ซึ่งผู้เอาประกันภัยได้ว่าจ้างจำเลยขนส่งสินค้าดังกล่าวจากท่าเรือกรุงเทพ ประเทศไทยไปส่งมอบให้แก่ลูกค้าของผู้เอาประกันภัยคือ บริษัทแอนติค เซมเปอร์น่า จำกัด ที่เมืองมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยเรือเพิร์ล เมื่อจำเลยได้รับสินค้าแป้งมันสำปะหลังบรรทุกลงเรือถูกต้องครบจำนวนแล้ว จำเลยเรียกเก็บค่าระวางการขนส่งและออกใบตราส่งชนิดบรรทุกแล้ว ให้แก่ผู้ส่งสินค้าคือผู้เอาประกันภัย ต่อมาผู้เอาประกันภัยได้รับเงินค่าสินค้าแป้งมันสำปะหลังจากผู้ซ