ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1076/2518ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครใต้โจทก์นายยรรยง หรือบรรยง ปริญญาวิวัฒน์กุลจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8 (2), ม. 17, ข้อ 4 จำเลยทราบประกาศคณะกรรมการกลางป้องกันการค้ากำไรเกินควร ให้ผู้ขายปลีกสุกรชำแหละติดป้ายแสดงราคาไว้โดยเปิดเผย ณ สถานที่ขาย และกำหนดราคาขายปลีกห้ามมิให้ขายเกินกว่าราคาสูงสุดที่กำหนดไว้ คือ ห้ามขายเนื้อแดงเกินกิโลกรัมละ 24 บาทเนื้อสามชั้นกิโลกรัมละ 15 บาท มันแข็งและมันเปลวเกินกิโลกรัมละ 14 บาท จำเลยได้ปิดป้ายไว้โดยเปิดเผยในสถานที่ขายแสดงราคาขายเนื้อแดงกิโลกรัมละ 20 บาท เนื้อสามชั้นกิโลกรัมละ 13 บาทมันแข็งมันเปลวกิโลกรัมละ 12 บาท อันเป็นป้ายแสดงราคาเก่าซึ่งใช้มา 1 ปีเศษแล้ว ตั้งแต่ครั้งที่ทางราชการกำหนดราคาสูงสุดไว้ตามนั้นไม่เปลี่ยนแปลงป้ายตามราคาสูงสุดที่ทางราชการกำหนดใหม่ ดังนี้ ป้ายแสดงราคาขายนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นป้ายแสดงราคาสูงสุดที่ทางการกำหนดไว้ให้ขายได้ เพียงแต่เป็นป้ายแสดงราคาที่จะต้องขายตามราคาที่ปรากฏอยู่ในป้ายที่ปิดแสดงไว้เท่านั้น ก็ถือได้ว่าได้ปฏิบัติตามประกาศดังกล่าวแล้ว ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 มาตรา 8(2),17โจทก์ฟ้องว่า คณะกรรมการกลางป้องกันการค้ากำไรเกินควรได้ออกประกาศฉบับที่ 67 ลงวันที่ 25 กันยายน 2516 ให้ผู้ขายปลีกสุกรชำแหละมีป้ายแสดงราคาตรงกับชนิดของสุกรชำแหละ คือ เนื้อแดงห้ามขายเกินกิโลกรัมละ 24 บาท เนื้อสามชั้นห้ามขายเกินกิโลกรัมละ15 บาท มันแข็งและมันเปลวห้ามขายเกินกิโลกรัมละ 14 บาท โดยติดป้ายไว้ ณ สถานที่ขายในขณะที่เห็นได้ง่ายตามสำเนาประกาศท้ายฟ้องเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว ได้บังอาจขายปล