เช็คเป็นของมีค่าซึ่งห้ามส่งทางไปรษณีย์ตามพระราชบัญญัติไปรษณีย์ พ.ศ.2477 หรือไม่ และเป็นข้อกฎหมายที่ศาลรู้เองหรือต้องสืบพยาน
พระราชบัญญัติไปรษณีย์ พ.ศ.2477 และฉบับที่ 2 พ.ศ.2483 ไม่ได้บัญญัติว่าเช็คเป็นของมีค่าซึ่งห้ามส่งทางไปรษณีย์ จึงมิใช่ข้อกฎหมายที่ศาลรู้เอง แต่ต้องสืบพยานว่ามีระเบียบข้อบังคับที่อธิบดีวางไว้ตามมาตรา 21(1)(2)
เช็คไม่ใช่ของมีค่าตามที่กฎหมายบัญญัติห้ามส่งทางไปรษณีย์โดยตรง จึงไม่ใช่ข้อกฎหมายที่ศาลรู้เอง ต้องสืบพยานในเรื่องระเบียบข้อบังคับของอธิบดี
คดีนี้ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2135/2518นายเขียน ดอกไม้โจทก์ธนาคารกรุงไทย จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84 พ.ร.บ.ไปรษณีย์ พ.ศ.2477 พระราชบัญญัติไปรษณีย์ พ.ศ.2477 และฉบับที่ 2 พ.ศ.2483 ไม่ได้บัญญัติว่าเช็คเป็นของมีค่าซึ่งห้ามส่งทางไปรษณีย์ จึงมิใช่ข้อกฎหมายที่ศาลรู้เอง แต่ต้องสืบพยานว่ามีระเบียบข้อบังคับที่อธิบดีวางไว้ตาม มาตรา 21(1)(2)(เดช วุฒิสิงห์ชัย-บัญญัติ สุชีวะ-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ