ข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในการได้รับค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าล่วงเวลาในวันหยุด ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ การท่าเรือแห่งประเทศไทย โดยพิจารณาว่างานข
การเคลื่อนย้ายสินค้าจากเรือขึ้นท่าเก็บไว้ที่โกดังหรือลานกลางแจ้งเพื่อรอให้เจ้าของสินค้ามารับไป เป็นการขนถ่ายสินค้า ไม่ใช่การส่งสินค้า เพราะสินค้าไม่ได้เคลื่อนที่พ้นจากบริเวณท่าเรือเพื่อถึงผู้รับ ดังนั้นงานดังกล่าวจึงไม่ใช่งานขนส่งตามความหมายของข้อ 28 ที่ยกเว้นสิทธิประโยชน์ พนักงานจึงมีสิทธิได้รับค่า
โจทก์ทั้ง 29 คน มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 ข้อ 25 และข้อ 26 เนื่องจากงานของโจทก์เป็นการขนถ่ายสินค้า ไม่ใช่การส่งสินค้าตามความหมายของข้อ 28 ที่ยกเว้นสิทธิประโยชน์
จำเลยเป็นรัฐวิสาหกิจภายใต้ พ.ร.บ.แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2543 โจทก์ทั้ง 29 คนมีหน้าที่ต่างๆ เช่น พนักงานปากเรือ พนักงานขับรถเครื่องมือทุ่นแรง และพนักงานรักษาความปลอดภัย ซึ่งปฏิบัติงานเกี่ยวกับการขนถ่ายสินค้าจากเรือขึ้นท่าเก็บไว้ที่โกดังหรือลานกลางแจ้ง แต่ไม่มีหน้าที่ขนสินค้าไปส่งให้ลูกค้าถึงที
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6037 - 6065/2552นายระวัง อินทรกล่อม กับพวกโจทก์การท่าเรือแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2543 ม. 95 วรรคหนึ่ง ระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 ข้อ 25,, 26,, 28จำเลยเป็นรัฐวิสาหกิจ อยู่ในบังคับ พ.ร.บ.แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2543 และระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 ที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11 (1) และมาตรา 11 วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2534 ซึ่งใช้บังคับในขณะเกิดเหตุคดีนี้ตามที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2543 มาตรา 95 วรรคหนึ่ง จำเลยไม่มีหน้าที่ขนสินค้าไปส่งให้ลูกค้า จำเลยกำหนดระเบียบให้ลูกค้ามารับสินค้าเองที่ท่าเรือ การเคลื่อนย้ายสินค้าจากเรือสินค้าขึ้นท่าแล้วเก็บไว้ที่โกดังสินค้าหรือที่ลานกลางแจ้งเพื่อรอให้เจ้าของสินค้ามารับไป เป็นการเอาสินค้าออกจากที่หนึ่งไปใส่อีกที่หนึ่งซึ่งเป็นการขนถ่ายสินค้าจากเรือสินค้าขึ้นมาเก็บไว้ที่โกดังสินค้าหรือลานกลางแจ้ง โดยไม่ได้ทำให้สินค้าเคลื่อนที่พ้นจากบริเวณของท่าเรือเพื่อให้ถึงผู้รับหรือเจ้าของสินค้าจึงไม่ใช่การส่งสินค้า เป็นเพียงการขนถ่ายสินค้าจากเรือสินค้าขึ้นท่าเพื่อให้มีการเชื่อมต่อการขนส่งระหว่างเรือสินค้ากับการขนส่งด้วยยานพาหนะอื่นเท่านั้น เรือยนต์ที่โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 7 ทำหน้าที่พนักงานปากเรือมีหน้าที่ชี้ตำแหน่งเรือสินค้าและรับเชือกเพื่อให้เรือสินค้าผ่านร่องน้ำเจ้าพระยาเข้าเทียบท่าเท่านั้น โจทก์ที่ 8 ถึงที่ 11 ที่ 13 ถึงที่ 15 ที่ 17 ที่ 24 และที่ 36 มีหน้าที่ขับรถเครื่