ที่ธรณีสงฆ์ไม่ต้องจดทะเบียน และโจทก์ไม่ต้องพิสูจน์ถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ของที่วัดเมื่อพิสูจน์ได้ว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์
ไม่มีกฎหมายบังคับว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียน และเมื่อปรากฏว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์แล้ว โจทก์ไม่ต้องพิสูจน์ถึงการได้มา
พิพากษายืนตามศาลล่าง
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทซึ่งเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำเลยฎีกาโต้แย้งว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียนและไม่มีข้อใดแสดงถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ของที่วัด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47 - 50/2490คณะกรมการจังหวัดลำพูน โดยหลวงอนุมัติราชกิจ ประธานกรมการจังหวัด ผู้รับมอบอำนาจจากกระทรวงศึกษาธิการโจทก์นายอ้าย ธัญหมอ นายแก้ว ธัญหมอ นางเงิน ติลังกา นางวันดี นันปาลียองจำเลย พ.ร.บ.ลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 84ที่ธรณีสงฆ์นั้นไม่มีกฎหมายให้ต้องจดทะเบียนการฟ้องขับไล่ออกจากที่ธรณีสงฆ์นั้น โจทก์พิสูจน์ว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์ก็เพียงพอแล้วไม่จำต้องนำสืบถึงการได้มาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทซึ่งเป็นที่ธรณีสงฆ์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 1. ไม่มีกฎหมายบังคับในที่ใดว่าที่ธรณีสงฆ์ต้องจดทะเบียน 2. ที่จำเลยว่า ไม่มีข้อใดที่แสดงถึงการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ของที่วัด ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฏว่าเป็นที่ธรณีสงฆ์แล้วโจทก์ไม่ต้องพิสูจน์ถึงการได้มา จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ