ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 21/2553นายชาญวิทย์ มกราพันธุ์ ในฐานะผู้จัดการมรดกของโจทก์นายประยูร มกราพันธุ์ เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครสรรค์ สาขาพยุหะคีรีจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ไม่มีย่อสั้น(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่ ๒๑/๒๕๕๓ วันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๓ เรื่อง คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ศาลจังหวัดนครสวรรค์ ระหว่าง ศาลปกครองพิษณุโลก การส่งเรื่องต่อคณะกรรมการ ศาลจังหวัดนครสวรรค์โดยสำนักงานศาลยุติธรรมส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลวินิจฉัยชี้ขาดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง (๓) ซึ่งเป็นกรณีคู่ความฝ่ายที่ถูกฟ้องโต้แย้งเขตอำนาจศาลที่รับฟ้องคดี และศาลที่ส่งความเห็นและศาลที่รับความเห็นมีความเห็นแตกต่างกันในเรื่องเขตอำนาจศาลในคดีนั้น ข้อเท็จจริงในคดี เมื่อวันที่ ๑๘ เมษายน ๒๕๕๑ นายชาญวิทย์ มกราพันธุ์ ในฐานะผู้จัดการมรดกของนายประยูร มกราพันธุ์ โจทก์ ยื่นฟ้อง เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครสวรรค์ สาขาพยุหะคีรี จำเลย ต่อศาลจังหวัดนครสวรรค์ เป็นคดีหมายเลขดำที่ ๕๐๕/๒๕๕๑ ความว่า นายประยูร มกราพันธุ์ ผู้ตาย เป็นเจ้าของที่ดินตามแบบแจ้งการครอบครองที่ดิน (สค. ๑) เลขที่ ๕๙ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๒ ตำบลย่านมัทรี อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ จำนวน ๑๐ ไร่เศษ โดยซื้อที่ดินจากนายเจียม อิ่มเนย เมื่อวันที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๓๓ เดิมที่ดินแปลงดังกล่าวเป็นของนายจง อิ่มเนย ซึ่งเข้าแผ้วถางทำประโยชน์มาตั้งแต่ปี ๒๔๕๐ อันเป็นเวลาก่อนมีประกาศพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดิน พ