ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 817/2490นางบุญ ใจอ่อนโจทก์นางช้อยจำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 22, ม. 23, ม. 39 กฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ ประกาศเรื่องจำนำและขายฝาก ร.ศ.118 ป.พ.พ. ม. 1367 ป.วิ.พ. ม. 248ทำกรมธรรม์ขายฝากที่ดินกันถูกต้องตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะนั้นเป็นการสมบูรณ์เพียงแต่ไม่แก้ใบไต่สวนไม่ทำให้กรมธรรม์เสียไปครอบครองที่รับซื้อฝากโดยไม่มีการไถ่ถอนนับแต่วันขายฝากเกิน 10 ปีแล้วก็ได้กรรมสิทธิ์คดีได้ความว่า นางบุญได้ทำกรมธรรม์ลงวันที่ 28 มิถุนายน 2459ขายฝากที่ดินรายพิพาทไว้กับจำเลย กำหนดไถ่ภายใน 10 ปี นางบุญนายอยู่โอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2478 จำเลยขอแบ่งโฉนด นางบุญนายอยู่ และโจทก์ทัดทานไว้ว่า ไม่เป็นไรพี่น้องไม่โกงกันจำเลยครอบครองที่มาฝ่ายเดียวเกือบ 30 ปี และนับแต่วันขายฝากถึงวันโอนโฉนดเป็นเวลา 19 ปี เกินกำหนดขายฝากแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทำกรมธรรม์ขายฝากกันถูกต้อง ตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะนั้นแล้วเป็นการสมบูรณ์ เพียงแต่ไม่แก้ไขใบไต่สวนไม่ทำให้กรมธรรม์เสียไป จำเลยครอบครองที่พิพาทโดยไม่มีการไถ่นับแต่วันขายฝากมาจนเวลานี้ร่วม 30 ปี จำเลยได้กรรมสิทธิ์แล้วแม้โจทก์จะได้รับโอนที่รายพิพาทมาโดยสุจริตก็ไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้เสียค่าตอบแทนประการใด จำเลยมีสิทธิขอให้เพิกถอนการโอนได้จึงพิพากษายืน(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ