ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 4/2554นางชมภู ศรีคะเณย์โจทก์นายบุญเพ็ง สำราญสุขจำเลย รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน ไม่มีย่อสั้น(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่ ๔/๒๕๕๔ วันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๕๔ เรื่อง คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ศาลจังหวัดอำนาจเจริญ ระหว่าง ศาลปกครองนครราชสีมา การส่งเรื่องต่อคณะกรรมการ ศาลจังหวัดอำนาจเจริญโดยสำนักงานศาลยุติธรรมส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลวินิจฉัยชี้ขาดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง (๓) ซึ่งเป็นกรณีคู่ความฝ่ายที่ถูกฟ้องโต้แย้งเขตอำนาจศาลที่รับฟ้องคดี และศาลที่ส่งความเห็นและศาลที่รับความเห็นมีความเห็นแตกต่างกันในเรื่องเขตอำนาจศาลในคดีนั้น ข้อเท็จจริงในคดี เมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๒ นางชมภู ศรีคะเณย์ โจทก์ ยื่นฟ้องนายบุญเพ็ง สำราญสุข จำเลย ต่อศาลจังหวัดอำนาจเจริญ เป็นคดีหมายเลขดำที่ ๕๒๘/๒๕๕๒ ความว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส. ๓ ก.) เลขที่ ๒๐๓๙ ตำบลไม้กลอน อำเภอพนา จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันจังหวัดอำนาจเจริญ) เนื้อที่ ๑๙ ไร่ ๘๕ ตารางวา ต่อมาปี ๒๕๔๗ เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์แทน น.ส. ๓ ก. ดังกล่าวเป็นโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๑๗๓๕ ตำบลไม้กลอน อำเภอพนา จังหวัดอำนาจเจริญ มีเนื้อที่เพียง ๑๓ ไร่ ๒ งาน ๓๓ ตารางวา เนื้อที่ดินด้านทิศเหนือขาดไปประมาณ ๗ ไร่ ๑ งาน ๕๖ ตารางวา แต่โจทก์ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินส่วนที่ขาดดังกล่าว ตลอดมา