ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 939/2490อัยการระยองโจทก์นายฮั่นกิม หรือชั้งกู้ แซ่เล้าจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการขายยา พ.ศ.2479 ผู้ประกอบการขายยาคงประกอบการขายยาต่อไป เมื่อสิ้นอายุใบอนุญาตฉบับเดิมแล้วโดยยังมิได้ร้องขอต่อใบอนุญาตใหม่ ถือว่าเป็นการประกอบการขายยาโดยมิได้รับอนุญาต แม้ภายหลังจะได้ร้องขอต่อใบอนุญาตได้แล้ว ก็ไม่มีผลย้อนหลังลบล้างความผิดที่ประกอบการขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ให้เป็นการขายโดยได้รับอนุญาตได้จำเลยได้รับอนุญาตให้ประกอบการขายยาใน พ.ศ. 2488 เมื่อสิ้น พ.ศ. 2488 แล้วจำเลยก็คงขายยาต่อไปโดยมิได้ขอร้องประการใดจนวันที่ 17 พฤษภาคม 2489 จำเลยจึงมายื่นขอต่ออายุใบอนุญาต โจทก์จึงฟ้องว่า จำเลยประกอบการขายยา ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 17 พฤษภาคม 2489 โดยไม่ได้รับอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติควบคุมการขายยา พ.ศ. 2479 มาตรา 6, 18ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึง วันที่ 17 พฤษภาคม 2489 จำเลยได้ประกอบการขายยาโดยมิได้รับอนุญาตใบอนุญาตที่จำเลยได้รับภายหลัง ก็มีข้อความเพียงว่า ใบอนุญาตฉบับนี้ใช้ได้ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2489 จึงไม่มีทางจะแปลให้ผลย้อนหลังไปอภัยความผิดของจำเลยที่ประกอบการขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ให้เป็นการขายโดยได้รับอนุญาตได้ จึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ