ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2490อัยการอุตรดิตถ์โจทก์นายฟู หรือเรวัต รัฐผลจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 11, ม. 43เจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 หมายถึงอาชญาเจตนาซึ่งเป็นเจตนาอันควรรับอาญาพ.ร.บ.อาวุธปืน, เครื่องกระสุน ฯลฯ 2471 มิได้มีบทบัญญัติยกเว้นในเรื่องเจตนาไว้เป็นพิเศษ จึงต้องถือหลักเจตนาตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 ซึ่งมาตรา11 ให้นำมาใช้บังคับได้มีวัตถุระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ยังไม่มีความผิดเพราะไม่มีอาชญาเจตนาโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเบิดไว้ในครอบครอง ขอให้ลงโทษจำเลยให้การว่า เก็บลูกระเบิดมือของกลางได้จากลำน้ำน่านโดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิดศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิดและดอกไม้เพลิง 2477 มิได้มีใจความในบทใดบัญญัติยกเว้นในเรื่องเจตนาว่าแม้ผู้กระทำจะมิได้มีเจตนาไว้ก็ให้ลงอาญาได้ จึงต้องถือหลักเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 ซึ่งเป็นหลักทั่วไป ข้อเท็จจริงในคดีนี้ฟังได้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะครอบครองวัตถุระเบิด หากได้ครอบครองของกลางไว้โดยไม่ทราบว่าเป็นวัตถุระเบิด ดังนี้ย่อมไม่มีอาชญาเจตนา ยังไม่เป็นความผิดจึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ