ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 88/2497นางปุก วิเศษสินธ์โจทก์นางกี่ วิเศษสินธ์จำเลย ป.พ.พ. บุตรจดทะเบียนเป็นผู้ซื้อที่ดินมีโฉนด แต่ซื้อแทนมารดาแม้จะไม่ได้มีหนังสือตั้งตัวแทน ที่ดินก็ไม่เป็นของบุตรมารดาฟ้องขับไล่บุตรได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินบ้าน 2 แปลง และเรือน 2 ห้องปลูกอยู่ในที่ดินแปลงที่ 2 ราคาประมาณ 15,000 บาท ตำบลปากพนัง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช โจทก์กับนายกิมซั้วสามีซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้วได้ซื้อจากนายสมบูรณ์ รัตนรัตน์ เมื่อ พ.ศ. 2484 แต่ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรเป็นผู้ซื้อแทนเพราะโจทก์เป็นลูกหนี้บุคคลภายนอกตามคำพิพากษาซึ่งกำลังอยู่ในการบังคับคดี ปรากฏตามทะเบียนนิติกรรมที่ 41, 42 ลงวันที่ 9 เมษายน2484 โจทก์กับสามีได้ใช้สิทธิครอบครองอย่างเจ้าของมาจนทุกวันนี้ ครั้นเมื่อเดือนมกราคม 2494 จำเลยได้บังอาจยื่นคำร้องขอขายที่ดินรายนี้ให้บุคคลภายนอก ขอให้พิพากษาว่า ที่ดินและเรือนเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารไม่ให้เกี่ยวข้องจำเลยแก้ว่า ที่บ้านและเรือนเป็นของจำเลยซื้อมาจากนายสมบูรณ์หาใช่ของโจทก์ไม่ และจำเลยได้ใช้สิทธิครอบครองมาเป็นเวลา 10 ปีกว่าแล้ว ที่โจทก์มาอยู่ก็โดยทางอาศัยฉันมารดากับบุตรเท่านั้นศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีตัวโจทก์ นายปาน นายกล่อมเบิกความประกอบกันว่า โจทก์ได้ตกลงซื้อที่ดินและเรือนรายพิพาทนี้จากนายสมบูรณ์จริง ข้อเท็จจริงและเหตุผลของคดีมีน้ำหนักเชื่อฟังได้ว่าโจทก์เป็นผู้ซื้อ ฝ่ายจำเลยว่าได้ซื้อไว้เองไม่ได้ซื้อแทนโจทก์ หามีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์ไม่ แต่เห็นว่าถึงข้อเท็จจริงจะฟังว่าโจทก์เป็นผู้ซื้อโดยให้จำเลยไปทำสัญญาซื้อขายแทนก็ตาม การมอบให้ทำสัญญาซื้อขายที่ดินแทนต้องทำเป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 798 ตามสัญญาซื้อขาย