ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271 - 272/2497นางวงษ์ อุดมรัตน์โจทก์นายจ้อย ลิ้มเนี่ยวตี๋จำเลยนายจ้อย ลิ้มเนี่ยวตี๋โจทก์นางเผียน พึ่งภู่ ที่ 1 นายหร่ำ พึ่งภู่ ที่ 2 นายแดง แจ้งสว่าง ที่ 3 นางวงษ์ อุดมรัตน์ ที่ 4จำเลย ป.วิ.พ. พ.ร.ฎ.กำหนดการแบ่งที่ดินในอำเภอบางบ่อ บางพลี จังหวัดสมุทรปราการ และบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ให้แก่ราษฎร พ.ศ.2473 ข้าหลวงพิเศษแบ่งที่ดินให้ผู้ใดผู้นั้นย่อมมีกรรมสิทธิ์ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งที่ดินในท้องที่อำเภอบางบ่อบางพลี ฯลฯ 2473 คำขอเรียกค่าเสียหายในปีต่อๆ ไป หลังจากวันฟ้องไม่ต้องเสียค่าขึ้นศาลศาลก็พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายได้คดีสองสำนวนนี้ ศาลชั้นต้นได้ดำเนินกระบวนพิจารณาและพิพากษารวมกันสำนวนแรก คือคดีแพ่งเลขดำที่ 248/2491 (แดง 120/2492)ของศาลชั้นต้น นางวงษ์เป็นโจทก์อ้างว่า ที่ดินตำบลคลองด่านอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ตามโฉนดเลขที่ 2559 เลขที่ 2560 รวมเนื้อที่ ประมาณ 18 ไร่ 3 งาน เป็นของโจทก์ เมื่อ พ.ศ. 2491 นายจ้อยจำเลยบังอาจบุกรุกเข้าไปทำนาโดยไม่ยอมเชื่อฟังการห้ามปรามของโจทก์ ทำให้โจทก์ขาดประโยชน์ที่ควรได้ จึงฟ้องขอให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหายปีละ 1,312.50 บาทนายจ้อยจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ว่าเป็นที่ของจำเลยครอบครองทำประโยชน์ตลอดมานานตั้ง 19 ปีแล้ว โจทก์หรือผู้ใดไม่เคยทำเลยโฉนดที่ดินรายนี้ออกทับที่ของจำเลย โดยไม่มีการรังวัด ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องแล้วนายจ้อยจำเลยได้กลับเป็นโจทก์ฟ้องนางวงษ์โจทก์ในคดีแรกเป็นจำเลยร่วมกับนางเผียน พึ่งภู่ นายหร่ำ พึ่งภู่ นายแดง แจ้งสว่างอ้างว่าที่ดินรายนี้ นายจ้อยได้เข้าจับจองก่นสร้างทำประโยชน์ครอบครองมาจน พ.ศ. 2475 ข้าหลวงพิเศษได้เอาที่ดินรายนี้ของนายจ้อยไปจัดแบ่งให้ผู้อื่นซึ่งนายจ้อยได้ร